اثر تنش خشکی بر تولید علوفه و صفات فیزیولوژیکی جمعیت های چهارگونه اسپرس بومی ایران Onobrychis spp.
نویسندگان
1 استاد، بخش تحقیقات مرتع، مؤسسه تحقیقات جنگلها و مراتع کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران، ایران
2 دانشیار، دانشکده کشاورزی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
3 دانشیار، دانشکده کشاورزی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
4 دانش آموخته کارشناسی ارشد زراعت، دانشگاه پیام نور، واحد کرج، ایران
doi
10.22092/ijrdr.2017.114894چکیده
به منظور بررسی اثر تنش خشکی بر عملکرد و صفات فیزیولوژیکی در چهار گونه اسپرس آزمایشی به صورت فاکتوریل در قالب طرح کاملا تصادفی با چهار تکرار در شرایط گلخانه در موسسه تحقیقات جنگلها و مراتع در سال93 به اجرا در آمد. گونهها شامل O.crista-galli، O.michauxii، O.sabnitens و O.sativa بودند. برای تیمارهای تنش خشکی از درصدهای مختلف ظرفیت زراعی FC100% )شاهد(،FC75%، FC50% وFC 25% استفاده شد. پس از 45 روز اعمال تنش خشکی بر روی گونه ها ، وزن تر و خشک و خصوصیات فیزیولوژیکی (کلروفیل a، b، کارتنوئید، نسبت کلروفیل a/b، مجموع کلروفیل b+ a، قندهای محلول، پرولین و محتوای نسبی آب برگ) آنها اندازهگیری شد. نتایج تجزیه آماری داده ها نشان داد که اثر گونه و اثر تنش خشکی و اثر متقابل گونه در خشکی نیز برای اکثر صفات بجز کلروفیلa در سطح احتمال1 درصد معنیدار بود. نتایج نشان داد که با افزایش تنش خشکی، وزن تر و خشک گیاه کاهش یافت و در مقابل، میانگین کلروفیلb، پرولین، قندهای محلول و کارتنوئید افزایش یافت. نتایج مقایسه میانگین گونهها و اثر متقابل گونه در تنش خشکی نشان داد که گونه O.michoxii با بیشترین مقدار رنگ دانهها، کربوهیدراتهای محلول در آب و عملکرد علوفه تر و خشک نسبت به سایر گونهها به تنش خشکی مقاوم تر بود و گونه اسپرس زراعی O.sativa در مرتبه بعدی قرار گرفت و بعنوان گونههای نسبتا مقاوم به خشکی شناخته شدند.