فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

در این تحقیق به بررسی سطوح مختلف آب آبیاری، ورمی‌کمپوست و چای‌کمپوست بر گیاه خیار گلخانه‌ای پرداخته شد. آزمایش به صورت کرت‌های خرد شده در قالب طرح کاملا تصادفی و به صورت پشته‌ای انجام گرفت. تیمارها شامل سه سطح چای کمپوست(25، 50 و 75 درصد حجمی)، سه سطح ورمی‌کمپوست(1، 5/1 و 2 کیلوگرم در هر متر مربع) و سه سطح تنش آبی(100، 75 و 50 درصد نیازآبی گیاه) بود. ورمی‌کمپوست قبل از کاشت به خاک داده شد و چای کمپوست در سه مرحله(30 روز، 60 روز و 90 روز بعد از کاشت) بر روی گیاه پاشیده شد. نتایج نشان داد تیمارها بر پارامترهای اندازه-گیری شده شامل قطر، طول و وزن میوه، ارتفاع بوته، عملکرد و بهره‌وری آب آبیاری در سطح احتمال پنج و یک درصد تأثیر معنی‌داری داشت. کاهش مصرف آب باعث کاهش عملکرد و اجزای عملکرد گردید اما از این نظر بین تیمار 100 و 75 درصد نیاز آبی گیاه تفاوت معنی‌دار مشاهده نشد. اثرات متقابل ورمی‌کمپوست، چای‌کمپوست و تنش‌آبی نشان داد در شرایطی که کم‌آبی 75 درصد به‌کار می‌رود استفاده 75 درصدی ورمی‌کمپوست و چای کمپوست باعث کاهش اثرات تنش آبی می‌شود. اثرات متقابل ورمی‌کمپوست و چای‌کمپوست نشان داد در استفاده 100 درصدی از ورمی‌کمپوست جهت کاهش عملکرد و اجزای آن بایستی مصرف چای‌کمپوست تا 50 درصد کاهش یابد. اما زمانی‌که ورمی‌کمپوست کامل استفاده نمی‌شود می‌توان، مصرف چای کمپوست را تا 75 درصد افزایش داد. بنابراین می‌توان گفت اثرات ورمی‌کمپوست و عصاره آن بر روی رشد گیاهان بستگی به غلظت آن‌ها دارد.