بررسی افزایش عمر ماندگاری قارچ خوراکی دکمهای (آگاریکوس بیسپوروس) با استفاده از صمغ گیاهی کیتوزان و اسانس گیاه چویل
نویسندگان
1 گروه کشاورزی، مجتمع آموزش عالی میناب، دانشگاه هرمزگان، بندرعباس، ایران
2 گروه تغذیه، دانشگاه علوم پزشکی یاسوج، یاسوج، ایران
3 گروه صنایع غذایی، موسسه آموزش عالی خرد، بوشهر، ایران
doi
10.22034/FSCT.21.151.45چکیده
هدف از انجام این پژوهش بررسی تأثیر پوششدهی با کیتوزان و اسانس گیاه چویل بر روی ماندگاری قارچ دکمهای بود؛ اسانس گیاه چویل به روش کلونجر استخراج شده و به همراه کیتوزان در غلظتهای مختلف (نمونه کنترل بدون کیتوزان و اسانس، با 5/0 درصد کیتوزان، کیتوزان همراه با دو غلظت 100 و 150 پیپیام اسانس) برای پوششدهی قارچ استفاده گردید. پس از بستهبندی، قارچها به مدت 15 روز در دمای 4 درجه سانتیگراد در یخچال نگهداری شده و هر 3 روز یکبار نمونهها از نظر آزمونهای فیزیکوشیمیایی، بافتی و حسی مورد ارزیابی قرار گرفتند. با افزایش زمان نگهداری، سفتی بافت همه نمونههای پوشش داده شده کاهش یافت و افزودن کیتوزان برای پوششدهی قارچ توانست بهطور مؤثری بر روی حفظ سفتی بافت قارچ در طی نگهداری تأثیر مثبت بگذارد که این تأثیرگذاری مثبت با افزودن اسانس چویل بهطور معنیداری بیشتر گردید. با افزودن کیتوزان مورد استفاده، مقدار همه شاخصهای رنگی بهطور معنیداری (05/0p<) حفظ گردیدند که افزودن اسانس این تأثیرگذاری را تشدید کرد. استفاده از کیتوزان توانست افت وزنی نمونههای قارچ را بهطور معنیداری (05/0p<) کاهش دهد، اما افزودن اسانس تأثیر چندانی بر روی کاهش تغییرات افت وزنی نداشت. استفاده از کیتوزان توانست به طور معنیداری (05/0p<) نسبت به نمونه شاهد مانع رشد کلی میکرواورگانیسمها و کپک و مخمرها گردد و افزودن اسانس به کیتوزان به عنوان یک ترکیب نگهدارنده نیز نقش تشدیدکنندهای بر ممانعت از رشد میکرواورگانیسم اعمال کرد که این نتایج مشابه در مورد ارزیابی رنگ و ظاهر نیز کاملا صدق میکرد. ساختار کیتوزان و خاصیت ضد میکروبی و ترکیبات فنولی موجود در اسانس علت اصلی حفظ کیفیت نمونههای قارچ در طی نگهداری بود.