شواهد حضور ریفت قارهای ژوراسیک در پهنه راور، جنوب بلوک طبس
نویسندگان
1 گروه زمین شناسی- دانشکده علوم پایه- دانشگاه سیستان و بلوچستان- زاهدان - ایران
2 . استادیار گروه زمینشناسی دانشگاه سیستان و بلوچستان
3 دانشجوی دکتری ژئوشیمی دانشگاه سیستان و بلوچستان.
4 استادیار گروه زمینشناسی دانشگاه سیستان و بلوچستان.
doi
10.22077/jt.2018.948چکیده
چکیده پهنه راور واقع در جنوب بلوک طبس، سرزمینی گوهای شکل است که بین دو گسل مرزی نایبند در خاور و کوهبنان در باختر محصور گشته است. نهشتههای دوران دوم خصوصاً رخسارههای ژوراسیک از گسترش، تنوع و رخنمونهای مناسبی در این پهنه برخوردار هستند. بازسازی ساختاری و تطابق چینه شناسی در این سرزمین در طی مطالعات صحرایی- آزمایشگاهی، بیان میدارد که ویژگیهای چینهشناسی، ساختاری و ماگمایی توالی ژوراسیک میانی تا کرتاسه فوقانی در این منطقه، مشابه با نهشتههای درون یک سیستم ریفت قارهای در حال گذر به یک حوضه پلاتفرمی در جایگاه حاشیه غیرفعال یک اقیانوس در حال گسترش است. توالیهای رسوبی در این پهنه را میتوان در دو گروه جای داد؛ گروه اول شامل تخریبیهای سازندهای هجدک و بغمشاه، گچ و کربناتهای پکتندار و ولکانیکهای بازالت آلکالن سری راور است که به عنوان توالیهای همزمان با ریفت محسوب میگردند. گروه دوم شامل مارنهای قرمزرنگ، تبخیریهای کرتاسه زیرین و کربناتهای دریایی کرتاسه فوقانی است که به عنوان چرخه رسوبی بعد از ریفت به حساب میآیند. این دو توالی با یک دگرشیبی مشخص و فعالیت آتشفشانی بازالتی در اغلب نقاط این پهنه از یکدیگر جدا میشوند. عمیق شدگی به سمت باختر نشان میدهد که محور دریای اصلی احتمالاً با بستر پوسته اقیانوسی شکل گرفته در کرتاسه، میبایستی جایی در حاشیه باختری بلوک طبس باشد. افیولیتهای نائین و دهشیر- بافت ممکن است بقایایی از این حوضه اقیانوسی باشند که در موقعیت حوضه پشت کمان نئوتتیس شکل گرفتهاند.