شناسایی مولفههای اقتصادی-اجتماعی موثر بر موفقیت مجریان در اجرای طرحهای مشارکتی مقابله با بیابانزایی در استان سیستان و بلوچستان
نویسندگان
1 مربی پژوهشی، بخش تحقیقات بیابان، مؤسسه تحقیقات جنگلها و مراتع کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران، ایران
2 کارشناس ارشد، مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی خراسان شمالی، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، بجنورد، ایران
3 محقق مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی خراسان شمالی
doi
10.22092/ijrdr.2017.111891چکیده
در این مطالعه تلاش شده است تا با استفاده از ضریب همبستگی رتبهای اسپیرمن و بهرهگیری از الگوی رگرسیون خطی، عوامل اقتصادی، اجتماعی و فنی موثر بر موفقیت کلیه مجریان طرحهای مشارکتی مقابله با بیابانزدایی در استان سیستان و بلوچستان در سال 1392 مورد ارزیابی قرار گیرد. نتایج حاصل از ضریب همبستگی نشان داد که بین متغیرهای وضعیت اسکان مجری طرح در منطقه، میزان توان اجرایی، مدیریتی و مهارتی مجری طرح، میزان ارتباط مجری با کارشناس و ناظر دولتی قبل از اجرای طرح و برخورداری مجری طرح از حمایتهای فنی، نظارتی و مدیریتی کارشناسان منابعطبیعی استان با میزان موفقیت مجریان در اجرای طرحهای مشارکتی مقابله با بیابانزایی در استان رابطه مثبت و معنیداری به لحاظ آماری وجود دارد. علاوه بر این نتایج حاصل از برآورد الگوی رگرسیون خطی نشان داد که سه متغیر میزان تسهیلات بانکی مورد استفاده در طرح، سرمایهگذاری شخصی مجریان در اجرای طرح و میزان توان اجرایی، مدیریتی و مهارتی مجری طرح با اطمینان بیش از 90 درصد به لحاظ آماری معنیدار و دارای تأثیرگذاری مثبت بر میزان موفقیت مجریان در اجرای طرحهای مشارکتی مقابله با بیابانزایی در استان میباشند. با توجه به نتایج پیشنهاد میگردد تا اولاً اداره کل منابعطبیعی و آبخیزداری استان اقدامات لازم برای تأمین تسهیلات موردنیاز مجریان را با شرایط مناسب اعطای وام فراهم آورد تا تمایل افراد برای اجرای طرحهای مذکور افزایش یابد. ثانیاً اداره کل منابعطبیعی و آبخیزداری استان به منظور ارتقاء توان اجرایی، مدیریتی و مهارتی مجریان طرحهای جدید قبل از واگذاری اقدام به برگزاری دورههای آموزشی و عملی چگونگی اجرای صحیح طرحهای بیابانزدایی نمایند
