بررسی فعالیتهای نوزمینساختی منطقه شهرضا با استفاده از تکنیکهای Geoinformatics
نویسندگان
1 دانشیار تکتونیک، گروه زمینشناسی، دانشکده علوم، دانشگاه اصفهان ، اصفهان،
2 کارشناس ارشد، گروه زمینشناسی، دانشکده علوم، پردیس دانشگاه گلستان، گرگان، ایران
3 دانشیاریار تکتونیک، گروه زمینشناسی، دانشکده علوم، پردیس دانشگاه گلستان، گرگان، ایران،
doi
10.22077/jt.2015.1024چکیده
چکیده منطقه شهرضا در بخش مرکزی زون ساختاری سنندج– سیرجان به عنوان مورد مطالعاتی انتخاب گردید تا صحت فعال بودن این زون ساختاری از طریق شناسایی ساختارها، اثرات نوزمینساختی عملکرد گسلهای فعال منطقه و تعیین وضعیت کانونهای زلزلههای رخداده، در این منطقه مورد بررسی قرار گیرد. در این پژوهش، از تکنیکهای زمیناطلاعاتی[1] نظیر سنجش از دور، GIS و بررسیهای صحرایی استفاده گردید. نتایج حاصل از این تکنیکها نشان میدهد که گسلهای اصلی منطقه که چهار چوب ساختاری منطقه را رقم زدهاند؛ شامل گسل شهرضا (با مکانیسم امتداد لغز راستبر) و گسل نصرآباد (با مکانیسم امتدادلغز چپبر) میباشند. اثرات حرکات نوزمینساختی مربوط به فعالیتهای عهد حاضر این گسلها در قالب: بریده شدن آبرفتهای عهد حاضر، اثر بر روی رژیم رسوبگذاری رودخانهها، ایجاد گسلش در پادگانههای آبرفتی عهد حاضر و ایجاد دگرریختی در رسوبات، قابل مشاهده میباشد. همچنین در محل برخورد این دو گسل، تعداد زیادی کانون زلزله به وقوع پیوسته است. [1] - Geo-informatics Techniques