تأثیر سیستمهای مختلف تربیت تاک بر عمر انبارمانی میوه انگور رقم سفید بیدانه
نویسندگان
1 استادیار گروه علوم و مهندسی باغبانی دانشکده کشاورزی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان، خوزستان، ایران
2 استادیار گروه مهندسی تولید و ژنتیک گیاهی دانشکده کشاورزی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان، خوزستان، ایران
3 دانشآموخته کارشناسی ارشد، گروه علوم و مهندسی باغبانی دانشکده کشاورزی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان، خوزستان، ایران
4 دانشیار گروه علوم و مهندسی باغبانی دانشکده کشاورزی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان، خوزستان، ایران
5 دانشیار گروه مهندسی علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه بینالمللی امام خمینی (ره)، قزوین،
doi
10.22034/FSCT.21.148.16چکیده
در این پژوهش بهمنظور حفظ کیفیت میوه انگور در دوره انبارمانی، اثر سیستم تربیت تاک و زمان انبارمانی بر برخی صفات میوه انگور از قبیل درصد آلودگی حبه، درصد ریزش حبه، میزان قهوهای شدن حبه، اسیدیته قابل تیتراسیون، مواد جامد محلول، فنل کل و میزان فعالیت آنزیمهای پراکسیداز، پلیفنلاکسیداز و فنیلآلانینآمونیالیاز در دوره انبارمانی بررسی شد. آزمایش بهصورت فاکتوریل در قالب طرح کاملاً تصادفی با دو عامل سیستم تربیت تاک (خزنده، پرگولا و کوردون) و زمان انبارمانی (صفر، 20، 40 و 60 روز پس از انبارمانی) با سه تکرار در طی سالهای 97-1396 انجام شد. پس از انتقال میوهها به سردخانه با دمای 4+ درجه سلسیوس و رطوبت نسبی 85-90 درصد و نگهداری به مدت دو ماه برخی صفات میوه انگور طی روزهای مختلف پس از انبارمانی مورد بررسی قرار گرفتند. نتایج نشان داد که اثر زمان انبارمانی بر میزان قهوهای شدن حبه در سطح احتمال یک درصد معنیدار شد. همچنین، اثر برهمکنش سیستم تربیت تاک و زمان انبارمانی بر میزان اسیدیته قابل تیتراسیون و سایر ویژگیهای اندازهگیری شده، بهترتیب درسطح احتمال پنج درصد و یک درصد معنیدار شد. بهطورکلی نتایج نشان دادند که سیستم تربیت کوردون بهترین اثر را در حفظ صفات میوه انگور در طی دوره انبار مانی نسبت به سایر روش های تربیت داشت.
