بررسی الگوی مرد محور کار دهیاری در میان دهیاران زن در استان اصفهان

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری جامعه‌شناسی، بررسی مسائل اجتماعی ایران، دانشگاه تهران

2 دانشیار گروه توسعة روستایی، دانشکدة علوم اجتماعی، دانشگاه تهران

doi
10.22059/jisr.2017.130713.257
چکیده

سابقة اندک حضور زنان در مدیریت عمومی روستاها در قیاس با مردان به شکل‌گیری کار اجرایی در فضایی مردانه منجر می‌شود. درنتیجه، اقلیتی از زنان در مقام دهیار ملزم به همکاری با تعداد زیادی از مردان هستند که علاوه‌بر تسلط بر کار، هنجارهای فضا را نیز تعیین می‌کنند. در این پژوهش، با هدف بررسی تجربة زنان در مواجهه با فضای مردانة دهیاری‌ها، پدیدة الگوی مردمحور کار دهیاری به‌دست آمد. بدین‌منظور، تجربة زنان دهیار در برخورد با این پدیده به شیوة نظریة بنیانی به‌طور عمیق و مستقیم کیفی بررسی شد. براساس یافته‌های این پژوهش، به‌دلیل اتخاذ رویکرد سنتی معطوف به جنسیت در کار اجرایی، باور جامعه به ناتوانی زنان و تلقی دهیاری به‌مثابة کار سیاسی، پدیدة مردانه‌بودن کار دهیاری شکل می‌گیرد. در این شرایط، دهیار زن با توجه به جنسیت، وضعیت تأهل و سن خود تحت تأثیر تقسیم کار جنسیتی برحسب قابلیت‌های فردی و اجرایی و حس استقلال خود راهبردهایی را مانند تظاهر به مردشدگی و حفظ استقلال شخصی اتخاذ می‌کند که به احساس مردشدگی در خود و همکاران زن، دوری از اقتضائات زنانه، پذیرش مردشدگی، احساس همترازی و برتری نسبت به مردان منجر می‌شود.