بررسی عملکرد آبیاری جویچهای در مزارع ذرت تحت مدیریت زارعان و ارائة راهکارهای کاربردی در بهبود آن (مطالعة موردی:کشت و صنعت و دامپروری مغان)
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی آبیاری و زهکشی دانشگاه تهران
2 استاد، دانشگاه تهران، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی، دانشکده مهندسی و فناوری کشاورزی,گروه مهندسی آبیاری و آبادانی، تخصص: مدیریت آب و آبیاری
3 دانشیار گروه مهندسی آب دانشگاه محقق اردبیلی
4 استادیار گروه مهندسی آب دانشگاه بینالمللی امام خمینی (ره) قزوین
5 استاد، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی، گروه آب، تخصص: آب و خاک/ محیط زیست و مدلینگ
doi
10.22059/jwim.2016.60882چکیده
ارزیابی سامانههای آبیاری، اطلاع از وضع موجود و ارائة راهکارهای کاربردی و اجراپذیر در مزرعه با توجه به وضع موجود به کاربرد یکنواختتر و کاراتر آب در مزرعه کمک میکند. این پژوهش بهمنظور ارزیابی آبیاری سطحی و آگاهی از شرایط موجود در مزارع ذرت کشت و صنعت و دامپروری مغان واقع در شهرستان پارسآباد از توابع استان اردبیل در سال زراعی 1394 انجام شد. ارزیابی سیستم آبیاری جویچهای (روش آبیاری رایج) هفت مزرعة تحت کشت ذرت (کشت غالب منطقه) نشان داد که متوسط بازده کاربرد آب، بازده ذخیرة آب در خاک، بازده آب نفوذیافته، بازده توزیع آب، بازده کاربرد آب در چارک پایین، یکنواختی توزیع آب در ربع پایین و بازده پتانسیل چارک پایین بهترتیب، 90/41، 71/96، 28/75، 44/91، 85/36، 01/85 و 72/59 درصد است. پایینبودن بازده کاربرد آب، بهدلیل اختلاف بین مقادیر بازده کاربرد آب و بازده پتانسیل آب در چارک پایین است. این امر حاکی از ضعف مدیریتی سیستم آبیاری سطحی است. بنابراین، اقداماتی از قبیل انتخاب طول جویچهها براساس اصول عملی، آموزش زارعان و آبیارها، کاهش زمان آبیاری و استفاده از سیفون در بهبود افزایش بازده مصرف مؤثر است.