آثار بلندمدت آبیاری با آب آلوده بر خصوصیات فیزیکی خاک (مطالعة موردی: اراضی حاشیة رودخانة قره‌سو)

نویسندگان

1 استاد گروه مهندسی آب، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه رازی کرمانشاه

2 استادیار گروه شیمی، دانشکده علوم، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران

3 دانشجوی دکتری آبیاری و زهکشی، گروه مهندسی آب، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه رازی، کرمانشاه

4 دانشیار گروه مهندسی بهداشت محیط، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه، کرمانشاه، ایران

doi
10.22059/jwim.2016.60921
چکیده

هدف اصلی از این تحقیق بررسی اثر طولانی‌مدت آبیاری باآب آلوده بر خصوصیات فیزیکی خاک طی دو تیمار آب آلوده و آب چاه (شاهد) طی سال‌های(92 و 93) در منطقة درودفرامان در 20 کیلومتری جنوب شهر کرمانشاه است. مطالعه درسه لایة 30، 60 و 90 سانتی‌متری و در سه تکرار در قالب طرح بلوک‌های کاملتصادفیصورت پذیرفت. خصوصیات شامل هدایت هیدرولیکی اشباع، منحنی مشخصة رطوبتی ونقاط مهم پتانسیلی آب در خاک، وزن مخصوص حقیقی و ظاهری، همچنین تخلخل خاک بود.نتایج آماری نشان داد کهروند یکسانی بین پارامترهای مختلف وجود نداشت و تأثیرتیمارهای آبیاری بر پارامترهای فیزیکی خاک در اعماق مختلف یکسان نبود. استفاده از آب آلوده باعث اختلاف معنادار در سطح 5 درصد بر هدایت هیدرولیکیاشباع‌شده شد، ولی بر سایر خصوصیات فیزیکی خاک اختلاف معناداری ایجاد نکرد. آب آلودهدر خاک لومی سبب افزایش معنادار هدایت هیدرولیکی اشباع خاک و کاهش مقدار رطوبت درنقاط ظرفیت زراعی و پژمردگی شد و مقدار آب در دسترس را کاهش داد و باعث کاهش وزنمخصوص حقیقی و ظاهری خاک شد. در مجموع می‌توان نتیجه گرفت که استفاده از آب آلودهباعث افزایش تخلخل خاک می‌شود.