ارزیابی فعالیت ضدمیکروبی نانولیپوزومهای حاوی نانوذرات اکسیدروی علیه باسیلوس سرئوس(ATCC 11778) و سودوموناس آئروژینوزا (ATCC 9027)
نویسندگان
1 دانش آموخته کارشناسی ارشد فناوری مواد غذایی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان
2 دانشیار گروه صنایع غذایی، دانشکده صنایع غذایی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان
3 استادیار گروه صنایع غذایی، دانشکده صنایع غذایی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان
doi
10.22034/FSCT.21.146.106چکیده
در این پژوهش منحنی زمان – کشندگی اثر نانولیپوزومهای حاوی نانوذرات اکسیدروی علیه باسیلوس سرئوس(ATCC 11778) و سودوموناس آئروژینوزا (ATCC 9027) در محیط کشت آزمایشگاهی بررسی شد. دو روش آب پوشانی لایه نازک و حرارتی در تولید نانولیپوزومهای حاوی نانوذرات اکسیدروی در نسبتهای مختلف لسیتین به نانو ذرات اکسیدروی (5:1، 15:1 و 25:1 وزنی- وزنی) مورد ارزیابی قرار گرفت. مقادیر حداقل غلظت بازدارندگی از رشد (MIC) و حداقل غلظت کشندگی (MBC) نانولیپووزمهای حاوی نانوذرات اکسید روی در مقایسه با نانوذرات اکسید روی بدون پوشش علیه سویههای باسیلوس سرئوس و سودوموناس آئروژینوزا تعیین گردید. نتایج نشان داد که استفاده از نانوذرات اکسید روی درون پوشانی شده در سامانههای نانولیپوزومی به صورت معنیداری قدرت ضد میکروبی آن ها را افزایش داد (05/0p<). نانولیپوزوم حاوی نانوذرات اکسیدروی تولید شده به روش آب پوشانی لایه نازک در مقایسه با روش حرارتی در بیشترین نسبت لسیتین به نانو ذرات اکسیدروی (25:1 وزنی- وزنی)، قدرت ضد میکروبی بالاتری داشتند. بر اساس منحنی های زمان- کشندگی، در حضور نانولیپوزومهای حاوی نانو ذرات اکسیدروی تولید شده به روش آب پوشانی لایه نازک با نسبت لسیتین به نانوذرات اکسید (25:1 وزنی- وزنی)، طول فاز لگاریتمی باکتریهای باسیلوس سرئوس (8 ساعت) و سودوموناس آئروژینوزا (6 ساعت) به ترتیب در مقادیر حداقل غلظت بازدارندگی به 3 و 3 ساعت و حداقل غلظت کشندگی به 1 و کمتر از یک ساعت کاهش یافت