ارزیابی فعالیت ضدمیکروبی نانولیپوزومهای حاوی نانوذرات اکسیدروی علیه باسیلوس سرئوس(ATCC 11778) و سودوموناس آئروژینوزا (ATCC 9027)

نویسندگان

1 دانش آموخته کارشناسی ارشد فناوری مواد غذایی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان

2 دانشیار گروه صنایع غذایی، دانشکده صنایع غذایی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان

3 استادیار گروه صنایع غذایی، دانشکده صنایع غذایی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان

doi
10.22034/FSCT.21.146.106
چکیده

در این پژوهش منحنی زمان – کشندگی اثر نانولیپوزوم­های حاوی نانوذرات­ اکسید­روی علیه باسیلوس سرئوس(ATCC 11778) و سودوموناس آئروژینوزا (ATCC 9027) در محیط کشت آزمایشگاهی بررسی شد. دو روش آب پوشانی لایه نازک و حرارتی در تولید نانولیپوزوم­های حاوی نانوذرات اکسید­روی در نسبت­های مختلف لسیتین به نانو ذرات اکسید­روی (5:1، 15:1 و 25:1 وزنی- وزنی) مورد ارزیابی قرار گرفت. مقادیر حداقل غلظت بازدارندگی از رشد (MIC) و حداقل غلظت کشندگی (MBC) نانولیپووزم­های حاوی نانوذرات اکسید روی در مقایسه با نانوذرات اکسید روی بدون پوشش علیه سویه­های باسیلوس سرئوس و سودوموناس آئروژینوزا تعیین گردید. نتایج نشان داد که استفاده از نانوذرات اکسید روی درون پوشانی شده در سامانه­های نانولیپوزومی به صورت معنی­داری قدرت ضد میکروبی آن ها را افزایش داد (05/0p<). نانولیپوزوم حاوی نانوذرات اکسید­روی تولید شده به روش آب پوشانی لایه نازک در مقایسه با روش حرارتی در بیشترین نسبت لسیتین به نانو ذرات اکسید­روی (25:1 وزنی- وزنی)، قدرت ضد میکروبی بالاتری داشتند. بر اساس منحنی های زمان- کشندگی، در حضور نانولیپوزوم­های حاوی نانو ذرات اکسید­روی تولید شده به روش آب پوشانی لایه نازک با نسبت لسیتین به نانوذرات اکسید (25:1 وزنی- وزنی)، طول فاز لگاریتمی باکتری­های باسیلوس سرئوس (8 ساعت) و سودوموناس آئروژینوزا (6 ساعت) به ترتیب در مقادیر حداقل غلظت بازدارندگی به 3 و 3 ساعت و حداقل غلظت کشندگی به 1 و کمتر از یک ساعت کاهش یافت