تحلیل آثار رفاهی اعمال سیاست یارانه سبز بر تولیدکنندگان در ایران با استفاده از الگوی تعادل عمومی محاسبه پذیر: در مسیر الحاق به سازمان تجارت جهانی (WTO)
نویسندگان
1 نویسنده مسئول و دانشجوی دکتری اقتصاد کشاورزی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
2 دانشیار گروه اقتصاد کشاورزی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
3 دانشیار گروه اقتصاد کشاورزی، دانشگاه پیام نور ، تهران، ایران.
4 دانشیار گروه اقتصاد کشاورزی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.
5 استادیار گروه اقتصاد کشاورزی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.
doi
10.30490/aead.2022.354274.1325چکیده
یکی از سیاستهای مهم اقتصادی در اغلب کشورها حمایت از تولیدکننده یا مصرفکننده از طریق پرداخت یارانه بوده و یارانه سبز نیز ویژه کشاورزان و به منظور رونق کسب و کار و صنعت در بخش کشاورزی طراحی شده است. مطالعه حاضر، با هدف بررسی آثار الحاق ایران به سازمان تجارت جهانی (WTO) از طریق محاسبه اثرات اعمال یارانه سبز بر رفاه کشاورزان با استفاده از برآورد تابع عرضه در قالب یک مدل تعادل عمومی محاسبه پذیر (CGE) انجام شد. بدین ترتیب، طراحی سیاست شبیهسازی شده یارانه سبز در بخش کشاورزی در قالب سناریوهای بیست، پنجاه و صد درصد و همچنین، کالیبراسیون مدل با به کارگیری ماتریس حسابداری اجتماعی سال 1390 و سناریوی پایه (صفر درصد اعمال یارانه سبز) صورت پذیرفت. برای تحلیل اطلاعات تحقیق نیز از نرمافزار GAMS استفاده شد. نتایج نشان داد که در جریان الحاق ایران به سازمان تجارت جهانی و با اعمال سیاست شبیهسازی شده یارانه سبز، تولید در بخش کشاورزی افزایش و قیمتها کاهش می یابد، اما تولید در بخش های صنعت و خدمات کاهش و قیمتها افزایش خواهد یافت. در کل، نتایج تغییرات مشاهدهشده بیانگر افزایش رفاه تولیدکننده در تمامی بخشها بود، با این تفاوت که در بخش کشاورزی، تغییرات بسیار بیشتری مشاهده شد.
