بررسی اهمیت نسبی بخش کشاورزی در بین بخشهای کلیدی اقتصاد ایران: رهیافت ماتریس حسابداری اجتماعی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری اقتصاد کشاورزی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران.
2 نویسنده مسئول و دانشیار گروه اقتصاد کشاورزی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران.
doi
10.30490/aead.2022.353884.1317چکیده
با توجه به محدودیت و کمیابی منابع، تعیین بخشهایی که سرمایهگذاری در آنها محرک اقتصاد و موجب رشد اقتصادی بیشتری باشد، همواره در کانون توجه بسیاری از برنامه ریزان اقتصادی بوده است. از اینرو، در پژوهش حاضر، به تعیین بخشهای کلیدی در اقتصاد ایران از طریق محاسبه پیوندهای پیشین و پسین بر اساس ماتریس حسابداری اجتماعی سال 1390 مرکز پژوهشهای مجلس شورای اسلامی پرداخته شد. نتایج حاکی از آن بود که از لحاظ پیوند پیشین بخشهای صنایع (9/4161 هزار میلیارد ریال)، کشاورزی (8/1422 هزار میلیارد ریال)، بازرگانی (6/1396 هزار میلیارد ریال) و خدمات (8/1280 هزار میلیارد ریال) نسبت به سایر بخشها اولویت دارند، حال آنکه از نظر پیوند پسین، بخشهای صنایع (04/6053 هزار میلیارد ریال)، ساختمان (3/2103 هزار میلیارد ریال)، خدمات (2/1992 هزار میلیارد ریال) و کشاورزی (2/1486 هزار میلیارد ریال) در اولویت قرار میگیرند؛ افزون بر این، از نظر هر دو دسته پیوندهای پیشین و پسین، بهترتیب، بخشهای صنایع، کشاورزی و خدمات در رتبههای بالاتر جای دارند. بنابراین، با توجه به تعیین بخشهای کلیدی یادشده، انتظار میرود که با هدایت منابع و افزایش سرمایهگذاری در توسعه این بخشها، بتوان به رشد اقتصادی کشور کمک کرد.