بررسی اهمیت نسبی بخش کشاورزی در بین بخش‌های کلیدی اقتصاد ایران: رهیافت ماتریس حسابداری اجتماعی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری اقتصاد کشاورزی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران.

2 نویسنده مسئول و دانشیار گروه اقتصاد کشاورزی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران.

doi
10.30490/aead.2022.353884.1317
چکیده

با توجه به محدودیت و کمیابی منابع، تعیین بخش‌هایی که سرمایه‌گذاری در آنها محرک اقتصاد و موجب رشد اقتصادی بیشتری باشد، همواره در کانون توجه بسیاری از برنامه‏ ریزان اقتصادی بوده است. از این‏رو، در پژوهش حاضر، به تعیین بخش‌های کلیدی در اقتصاد ایران از طریق محاسبه پیوندهای پیشین و پسین بر اساس ماتریس حسابداری اجتماعی سال 1390 مرکز پژوهش‌های مجلس شورای اسلامی پرداخته شد. نتایج حاکی از آن بود که از لحاظ پیوند پیشین بخش‌های صنایع (9/4161 هزار میلیارد ریال)، کشاورزی (8/1422 هزار میلیارد ریال)، بازرگانی (6/1396 هزار میلیارد ریال) و خدمات (8/1280 هزار میلیارد ریال) نسبت به سایر بخش‌ها اولویت دارند، حال آنکه از نظر پیوند پسین، بخش‌های صنایع (04/6053 هزار میلیارد ریال)، ساختمان (3/2103 هزار میلیارد ریال)، خدمات (2/1992 هزار میلیارد ریال) و کشاورزی (2/1486 هزار میلیارد ریال) در اولویت قرار می‌گیرند؛ افزون بر این، از نظر هر دو دسته پیوندهای پیشین و پسین، به‏ترتیب، بخش‌های صنایع، کشاورزی و خدمات در رتبه‌های بالاتر جای دارند. بنابراین، با توجه به تعیین بخش‌های کلیدی یادشده، انتظار می‌رود که با هدایت منابع و افزایش سرمایه‌گذاری در توسعه این بخش‌ها، بتوان به رشد اقتصادی کشور کمک کرد.