ارزیابی کارایی سنجه بهرهبرداری در اندازهگیری میزان برداشت گندمیان بومی ایران
نویسندگان
1 استادیار دانشکده منابع طبیعی دانشگاه جیرفت، جیرفت، ایران
doi
10.22092/ijrdr.2016.107622چکیده
روشهای مختلفی برای اندازهگیری میزان بهرهبرداری گندمیان وجود دارد که هر یک از این روشها دارای معایب و مزایای مربوط به خود هستند. استفاده از سنجه بهرهبرداری برای اندازهگیری بهرهبرداری گونههای گندمی و شبه گندمی، یکی از این روشها است. این تحقیق به ارزیابی کارایی سنجه بهرهبرداری در تعیین میزان برداشت گندمیان بومی ایران میپردازد. بدین منظور میزان بهرهبرداری دو گونهی گندمی Agropyron cristatum و Stipa barbata با سنجه بهرهبرداری تعیین و میزان تطبیق نتایج آن با روش نسبت وزنی (شاهد) با استفاده از رگرسیون ارزیابی میگردد. از آنجا که لازمهی استفاده از سنجه بهرهبرداری وجود مقیاسهای بهرهبرداری برای گونههای مورد مطالعه است که در حال حاضر در کشور ما وجود ندارد، ابتدا به توسعهی این مقیاسها پرداخته میشود. بدین منظور، 30 گیاه از گونههای مورد مطالعه نمونهبرداری شد که 25 پایه برای تهیه مقیاس بهرهبرداری و 5 پایه برای بررسی چگونگی انطباق دو روش مورد استفاده قرار گرفتند. نتاج نشان داد که دو روش دارای تطابق زیادی هستند و سنجه بهرهبرداری به خوبی قادر به نشان دادن میزان بهرهبرداری گندمیان است. از آنجا که این روش، سریع، غیر مخرب و بسیار ارزان است، استفاده از سنجه بهرهبرداری برای برآورد میزان بهرهبرداری گونههای گندمی بومی ایران توصیه میشود.