تثبیت کووالانت بتا گالاکتوزیداز آسپرژیلوس اوریزه و پروتئاز باسیلوس لیکنی فورمیس بر آمینو- نانولوله های کربنی چند دیواره ای
نویسندگان
1 داﻧﺸﺠﻮی دکتری ﻋﻠﻮم و ﺻﻨﺎیﻊ غذایی، گروه ﻋﻠﻮم و مهندسی ﺻﻨﺎیﻊ غذایی، دانشکده کشاورزی ، دانشگاه اروﻣﯿﻪ، اروﻣﯿﻪ، ایﺮان.
2 اﺳﺘﺎد گروه ﻋﻠﻮم و مهندسی ﺻﻨﺎیﻊ غذایی ، دانشکده کشاورزی، دانشگاه اروﻣﯿﻪ، اروﻣﯿﻪ، ایﺮان
3 استاد گروه علوم و مهندسی صنایع غذایی، دانشکده فنی مهندسی، دانشگاه سیرت، ترکیه
doi
10.22034/FSCT.20.145.208چکیده
این مطالعه با هدف تثبیت کووالانت بتا گالاکتوزیداز آسپرژیلوس اوریزه و پروتئاز باسیلوس لیکنی فورمیس برروی آمینو- نانولولههای کربنی چند دیوارهای انجام شد. در این روش ازطرح 2k کسری برای مطالعه اثر هفت فاکتور پیوسته (pH فعال سازی، مولاریته گلوتارآلدئید، زمان فعال سازی، pHمحلول بافر، مولاریته محلول بافر، مقدار MWCNT-NH3-گلوتارآلدئید و زمان تثبیت) بر روی راندمان تثبیت و فعالیت آنزیمی استفاده شد. از نرم افزارDesign-expert برای آنالیز داده ها و رسم نمودار ها استفاده شد. نتایج نشان داد که فاکتور های مذکور میزان فعالیت آنزیمی پروتئاز باسیلوس لیکنی فورمیس و بتا گالاکتوزیداز آسپرژیلوس اوریزه به ترتیب با ضریب همبستگی 80/0 و 92/0 به میزان 77 و 88 درصد پیش بینی می کنند. همچنین ضریب همبستگی مدل راندمان تثبیت کووالانت بتا گالاکتوزیداز آسپرژیلوس اوریزه و پروتئاز باسیلوس لیکنی فورمیس برروی آمینو- نانولولههای کربنی چند دیوارهای به ترتیب 89/0 و 82/0 بدست آمد و فاکتورهای مورد مطالعه توانستند به ترتیب میزان راندمان تثبیت کووالانت بتا گالاکتوزیداز آسپرژیلوس اوریزه و پروتئاز باسیلوس لیکنی فورمیس برروی آمینو- نانولولههای کربنی چند دیوارهای به ترتیب 83 و 77 درصد پیش بینی کنند.