کاربرد پس از برداشت کیتوزان و پوترسین بر حفظ کیفیت و افزایش ماندگاری خیار (Cucumis sativus L.)

نویسندگان

1 روه علوم و مهندسی باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان، ملاثانی، ایران

2 گروه علوم و مهندسی باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان، ملاثانی، ایران

3 گروه علوم و مهندسی باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان، ملاثانی، ایران

doi
10.22034/FSCT.20.144.112
چکیده

میوه‌های خیار در مرحله پس از برداشت، به دلیل رطوبت بالا، فعالیت متابولیکی زیاد و فساد ناشی از رشد میکروارگانیسم‌ها، عمر نگه‌داری کوتاهی دارند. در این پژوهش اثرات پوترسین (0، 5/0، 1 و 2 میلی‌مولار) و کیتوزان (0، 5/0، 1 و 5/1 درصد) بر برخی ویژگی‌های میوه خیار در طی انبارمانی در دمای 1±12 درجه سلسیوس در زمان انبارمانی (0، 10 و 20 روز) و یک روز در دمای 25 درجه سلسیوس بررسی شد. نتایج نشان داد که کیتوزان و پوترسین تأثیر معنی‌داری بر جلوگیری از کاهش وزن، حفظ مواد جامد محلول، اسیدیته قابل تیتر، pH، سفتی بافت، کلروفیل پوست، اسیدآسکوربیک و بهبود کیفیت حسی میوه خیار در طی نگه‌داری دارند. کم‌ترین کاهش وزن و بیش‌ترین سفتی در تیمار 5/1% کیتوزان و 2 میلی‌مولار پوترسین پس از 10 و 20 روز انبارمانی به دست آمد. هم‌چنین بیشترین میزان مواد جامد محلول، اسیدیته قابل تیتر، میزان کلروفیل، ویتامین ث، آنتی‌اکسیدان کل، فنل کل و کمترین میزان pH، پوسیدگی و کاهش کیفیت حسی در زمان‌های 10 و 20 انبارمانی مربوط به تیمارهای 5/1% کیتوزان و 2 میلی‌مولار پوترسین بود که با تیمار شاهد تفاوت معنی‌داری نشان دادند. تیمارهای پوشش 1% و 5/1 درصد کیتوزان به‌جز در کاهش وزن در دیگر صفات اندازه‌گیری شده در طی انبارمانی اختلاف معنی‌داری نشان ندادند. به نظر می‌رسد که پیش تیمار پوترسین (2 میلی‌مولار) و پوشش کیتوزان (1 تا 5/1%) می‌تواند ضمن افزایش عمر انبارمانی خیار، کیفیت میوه‌ها را به مدت طولانی‌تری حفظ کند.