ارزیابی تأثیر بهکارگیری شناخت هندسی سازه در طراحی معماری نمونۀ موردی: دانشجویان رشتۀ معماری
نویسندگان
1 دکتری معماری اسلامی، دانشکدۀ معماری و شهرسازی، دانشگاه هنر اصفهان
2 استادیار دانشکدۀ معماری و شهرسازی، دانشگاه هنر اصفهان
3 استادیار دانشکدۀ معماری و شهرسازی، دانشگاه هنر اصفهان
doi
10.48308/sofeh.33.2.49چکیده
تا کنون تحقیقات گستردهای دربارۀ ابعاد گوناگون دانش سازه صورت گرفته است. مسئلۀ اصلی در نتایج اکثر این پژوهشها نبود توجه کافی به چگونگی حضور دانش سازه در فرایند طراحی معماری است. دانش سازه دارای دو نوع شناخت اصلی شامل شناخت عددی و شناخت هندسی است. هر دو شناخت دارای ارزشهای خود در فرایند طراحی هستند، ولی بخشی از شناخت سازه قابلیت و شایستگی حضور در گام طراحی سازه را دارد که از مراحل اولیۀ تولید فرم تا مرحلۀ ساختِ واقعی دخالت دارد؛ و این همان جایگاه مهم و ارزشمند هندسه است که در میان دشواریهای محاسباتی و گسترش ابزارهای طراحی و تحلیلی سازه نادیده گرفته شده است. بسیاری از راه حلهای سازهای بر اساس شناخت هندسی تجلّی مییابند. هدف اصلی در این پژوهش ارزیابی تأثیر شناخت هندسی در فعالیتهای مربوط به طراحی سازه در بستر معماری است. بر این اساس در این پژوهش، ابتدا وجوه شناخت هندسی سازه بهطور کامل معرفی میشوند. سپس از راهبرد پژوهش کمّی برای سنجش آماری دو پارامتر میزان رضایتمندی و میزان افزایش مهارت دانشجویان معماری پس از کاربرد روش شناخت هندسی در طراحی سازه استفاده میشود. برای تحلیل کمّی از روش آزمون T زوجی با استفاده از نرمافزار SPSS استفاده میشود. بنابر نتایج تحقیق استفاده از شناخت هندسی تأثیر مثبتی بر میزان رضایتمندی و میزان مهارت مشارکتکنندگان در بهکارگیری دانش سازه در طراحیهای معماری دارد.
