سنجش غلظت فلزات سنگین جیوه، سرب و کادمیوم درعضله ماهیهای هوور، شیر و تیلاپیا در شهرستان جیرفت
نویسندگان
1 مدیر آموزش و تحصیلات تکمیلی
2 دانشجوی سابق کارشناسی ارشد دانشکده محیط زیست دانشگاه یزد
3 استادیار گروه شیلات دانشکده منابع طبیعی دانشگاه جیرفت
doi
10.22038/jreh.2019.39940.1298چکیده
چکیدهزمینه و هدف: فلزات سنگین به دلیل قابلیت تجمع زیستی در بدن ماهیان، میتوانند خطر جدی برای امنیت غذایی محسوب شوند. از این رو با توجه به نقش مهمی که ماهیها در تغذیه انسان دارند، بررسی غلظت فلزات سنگین در بخش خوراکی ماهی ضروری به نظر میرسد، لذا مطالعه حاضر با هدف تعیین غلظت تجمعیافته عناصر سنگین جیوه، سرب و کادمیوم در بافت عضله ماهیان هوور، شیر و تیلاپیا در شهرستان جیرفت انجام گرفت. مواد و روشها: به منظور بررسی غلظت فلزات سنگین جیوه، سرب و کادمیوم در بافت عضله 3 ماهی شیر، هوور و تیلاپیا، تعداد 20 عدد از هر ماهی به صورت تصادفی از ماهی فروشیهای شهرستان جیرفت در زمستان 1396 تهیه شد. نمونهها به روش هضم اسیدی آماده شدند. تجزیه و تحلیل دادهها با استفاده از نرمافزار آماری اس پی اس اس، ورژن 19 و آزمونهای تجزیه واریانس و تی (تک گروهی) انجام شد. میزان p کمتر از 05/0 معنیدار در نظر گرفته شد.یافتهها: بین میزان تجمع فلزات سرب و کادمیوم در بافت عضله شیر، هوور و تیلاپیا اختلاف معنیداری وجود داشت (0/05>p). میزان تجمع سرب در ماهیان شیر، تیلاپیا و هوور بهترتیب 0/07±0/19، 0/66±0/81 و 0/43±0/47 و غلظت کادمیوم نیز در ماهی شیر، هوور و تیلاپیا بهترتیب 0/26± 0/49، 0/22±1/35 و 0/23±1/52 میکروگرم بر گرم بهدست آمد، اما بین میزان تجمع جیوه در بافت عضله این سه ماهی اختلاف معنیداری مشاهده نشد (0/05≤p).نتیجهگیری: غلظت جیوه در بافت عضله ماهیان مورد بررسی پایینتر از استاندارد جهانی بود، اما غلظت دو فلز کادمیوم و سرب در بافت ماهیان تیلاپیا و هوور بالاتر از استاندارد جهانی بود.نوع مقاله: مقاله پژوهشیکلید واژهها: جیرفت، زنجیره غذایی، فلزات سنگین، کادمیوم