دوقلوی دیجیتال؛ گامی نوین به سمت هوشمندسازی شهر در زمینۀ برنامهریزی، طراحی، و مدیریت شهری نمونۀ موردی: محلۀ نارمک شهر تهران
نویسندگان
1 پژوهشگر دکتری شهرسازی دانشگاه هنر تهران
2 استاد دانشکدۀ معماری و شهرسازی، دانشگاه علم و صنعت ایران
doi
10.52547/sofeh.32.4.93چکیده
شهر تهران در سالهای آینده، با توجه به رشد جمعیت و پیچیدگیهای روزافزون، با چالشهای گوناگون روبهرو خواهد شد، بنابراین وظایف مدیریت شهری پیچیدهتر میشود. اغلب ابزارها و روشهای موجود در زمینۀ شهرسازی مبتنی بر رویکردهای ایستا هستند و تعداد محدودی از ذینفعان را در تصمیمگیریهای مربوطه درگیر میکنند. در همین خصوص یکی از اصلیترین ملزومات رسیدن به شهر هوشمند در اختیار داشتن یک مدل دیجیتالی از شهر است که در دنیا تحت عنوان «دوقلوی دیجیتال» تعریف شده است. تغییروتحول دیجیتال باعث روشنتر و قابلفهمتر شدن بخشهای بیشتری از روند برنامهریزی، تصمیمگیری، و طراحی برای عموم مردم میشود. یک رویکرد مهم برای این تغییروتحولاتْ دوقلوی دیجیتال شهر تهران است. در همین راستا، هدف اصلی این مقاله معرفی و طـرح کردن مفهوم دوقلوی دیجیتال بهمثابۀ یک ضرورت در عصر شهرهای هوشمند و همچنین دستیابی به نحوۀ پیادهسازی این مفهوم در شهر تهران است.ابزار اصلی روش تحقیق این مقاله نرمافزار سیتیانجین است. در این پژوهش بخشی از شهر تهران به یک مدل دیجیتالی تبدیل شده که با مفهوم دوقلوی دیجیتال همسوست. برای رسیدن به این مهم، از الگوریتمهای مدلسازی رویهای در محیط نرمافزار سیتیانجین استفاده شده است. در ابتدا، برای تولید دوقلوی دیجیتال تهران یک دیتابیس از دادههای توصیفی جمعآوری شده است. سپس این دادههای توصیفی با برنامهنویسی در محیط نرمافزار سیتیانجین مدلسازی شدهاند. این دوقلوی دیجیتال تهران با سطح جزئیات مختلف، در سطح برنامهریزی شهری، طراحی شهری و مدیریت شهری بهصورت کٌد هوشمند برنامهنویسی شده است که، با اعمال هر تغییری در دادههای وضع موجود، مدلها و گزارشهای موجود از سطح شهر بهصورت بلادرنگ تغییر خواهد کرد و با دادههای جدید بهروز خواهد شد.