مقاله پژوهشی:همگرایی جنگ الکترونیک و جنگ سایبری و الزامات اجرای آن در سازمان‌های نظامی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری مدیریت راهبردی فضای سایبر، دانشگاه عالی دفاع ملی

2 استادیار دانشگاه امام حسین (ع)

3 استادیار دانشگاه امام حسین (ع)

4 استادیار دانشگاه عالی دفاع ملی

doi
چکیده

جنگ الکترونیک و جنگ سایبری در حال تبدیل شدن به عناصر کلیدی صحنه نبرد هستند. تسلط بر طیف الکترومغناطیسی و سامانه‌های اطلاعاتی و استفاده مؤثر و هماهنگ از قابلیت‌های این دو حوزه، عامل برتری‌ساز و تعیین‌کننده در نبردهای آینده خواهد بود.شباهت‌ها و وجوه مشترک جنگ سایبری و جنگ الکترونیک، موجب همگرا شدن این دو عرصه شده است. محققین در این پژوهش که از نوع کاربردی بوده و به روش توصیفی- تحلیلی با رویکرد اکتشافی صورت گرفته است، ضمن تبیین مفاهیم و اقدامات جنگ الکترونیک و جنگ سایبری، به مقایسه و احصاء وجوه مشترک بین آن‌ها پرداخته و پیامدهای همگرایی این حوزه‌ها را مورد بررسی قرار داده‌اند و به این نتیجه دست یافته‌اند که ادغام اقدامات جنگ الکترونیک و جنگ سایبری و شکل‌گیری فعالیت‌های سایبرالکترونیک، قابلیت‌های جدید و ارتقاء یافته‌ای را ایجاد نموده و می‌تواند هم‌افزایی و بهره‌وری‌ در ساختار سازمانی، منابع انسانی و تجهیزاتی را به ارمغان آورده و اثربخشی اقدامات را در صحنه نبرد افزایش دهد. برخی الزامات اجرایی همگرایی جنگ الکترونیک و جنگ سایبری عبارتند از: وجود ساختار سازمان یکپارچه در تمامی سطوح، ایجاد واحدهای سایبرالکترونیک در یگان‌های رزمی در سطح تاکتیک، طرح‌ریزی و عملیات مشترک تحت فرماندهی واحد و تشکیل تیم‌های تحقیقاتی مشترک برای دستیابی به سامانه‌ها و تسلیحات با قابلیت‌های ترکیبی سایبری و الکترونیکی.