استعدادیابی و پهنه‌بندی مناطق مستعد کشت زیتون با استفاده از سامانه اطلاعات جغرافیایی (GIS) و روش الگوریتم ژنتیک

نویسندگان

1 دانشیار گروه مهندسی آبیاری و زهکشی، گروه مهندسی آب، پردیس ابوریحان، دانشگاه تهران، پاکدشت

2 دانشجوی کارشناس ارشد، گروه مهندسی آب، پردیس ابوریحان، دانشگاه تهران، پاکدشت

doi
چکیده

پیش‌بینی مشکلات کشاورزی و استعدادیابی منابع همواره از اهداف توسعه کشاورزی پایدار بوده تا بتوان بیشترین بازده را از حداقل منابع به دست آورد. هدف از انجام این تحقیق، مکان یابی مناطق مستعد کشت زیتون با دو روش سیستم اطلاعات مکانی (GIS) و الگوریتم ژنتیک و مقایسه نتایج به دست آمده با مناطق کشت فعلی زیتون در استان لرستان و در عین حال، مقایسه دو روش با یکدیگر می‌باشد. پهنه‌بندی هر دو روش، پس از بررسی شرایط اقلیمی 17 ایستگاه هواشناسی در داخل و خارج استان با طول دوره آماری مشترک 12 سال انجام شد. مدل تحلیل سلسله مراتبی (AHP) برای وزن‌دهی لایه‌ها در محیط GIS و مدل پرموتاسیون در روش الگوریتم ژنتیک استفاده شدند. کشت فعلی زیتون براساس آمار وزارت جهاد کشاورزی در نواحی غربی، مرکزی و جنوبی استان متمرکز می‌باشد. از این حیث، نتایج حاصله بیان گر اشتراک 1/70 درصد مناطق کشت با اولویت اول، 2/38 درصد مناطق کشت با اولویت دوم در روش GIS و اشتراک 5/68 درصدی مناطق کشت در روش الگوریتم ژنتیک بر مبنای وضع موجود کشت در استان می‌باشد. همچنین، در مقایسه دو روش با یکدیگر اشتراک 3/53 درصدی در مکان یابی مناطق کاملاً مناسب کشت در کل استان حاصل گردیده است. لذا می‌توان نتیجه گرفت، اولاً پتانسیل کشت زیتون بیشتر در مناطق مرکزی و جنوبی استان لرستان متمرکز بوده و ثانیاً هر دو روش GIS و الگوریتم ژنتیک، توانایی پهنه‌بندی و تفکیک مناطق کشت را دارا می‌باشند.