ارزیابی کمیت و کیفیت نور در سالنهای مطالعه و عرضۀ راهکارهای اصلاحی نمونۀ موردی: کتابخانههای دانشگاه شهید بهشتی
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد رشتة معماری و انرژی، دانشکدة معماری و شهرسازی، دانشگاه شهید بهشتی
2 کارشناسی ارشد رشتة معماری و انرژی، دانشکدة معماری و شهرسازی، دانشگاه شهید بهشتی
3 استادیار دانشکدۀ معماری و شهرسازی، دانشگاه شهید بهشتی
4 کارشناسی ارشد رشتة معماری و انرژی، دانشکدة معماری و شهرسازی، دانشگاه شهید بهشتی
doi
10.52547/sofeh.31.4.31چکیده
دریافت نور روز در فضاهای ساخت انسان در شمار مهمترین عوامل ارتقای کیفیت زیست در این محیطها محسوب میگردد. این عامل در کاربریهایی با نیازهای خاص، مانند سالنهای مطالعه، اهمیت دوچندان مییابد. بهطورکلی کمیت و کیفیت دریافت نور روز در یک فضا با استفاده از شاخصهای مختلفی قابلارزیابی است. در این پژوهش عملکرد بصری سالنهای مطالعة هفت دانشکدة دانشگاه شهید بهشتی در شهر تهران از طریق شبیهسازی با نرمافزار رادیانس ارزیابی و شاخصهای مربوطه محاسبه و سپس این مقادیر با استانداردهای ملی و بینالمللی مقایسه شده است. در گام بعد، به منظور بهبود شرایط بصری، راهکارهایی پیشنهاد و در هرکدام از فضاهای مورد بررسی، متناسب با نتایج اولیه، اعمال شده و میزان اثرگذاری هرکدام از راهکارها بر بهبود کمیت و کیفیت نور روز عرضه گردیده است. در این مقاله صحت مدلهای شبیهسازی، با استفاده از برداشت میدانی، بررسی گردیده و بعد بهمنظور مطالعة میزان تأثیرات متناظر با هریک از راهکارهای مورد بررسی در حوزة کفایت و توزیع نور در فضا، آسایش بصری (خیرگی)، و انرژی روشنایی مورد نیاز استفاده شدهاند. درنهایت، بر اساس نتایج بهدستآمده در بخش شبیهسازی و هزینههای بهکارگیری آنها، راهکارهایی برای هر فضا پیشنهاد شده است. بر اساس ارزیابی اولیة کتابخانههای مورد بررسی، ، در پنج مورد مشکلْ دریافت نشدن نور کافی در روز و در یک کتابخانه دریافت بیش از حد نور و وجود خیرگی بوده است، یک کتابخانه هم مشکلی در این زمینه نداشت. مقادیر مربوط به توزیع نور روز (UDI300-3000) در فضاهای دارای مشکل در دریافت نور روز، از بازة 6 تا 59٪ در مدل پایه به مقادیر 24 تا 100٪ ارتقا یافته است. مؤثرترین راهکارها برای بهبود وضعیت کتابخانهها افزایش و بهبود ضریب بازتاب نور با رنگآمیزی مجدد سطوح فضا، اجرای نورگیر سقفی، و ارتقای ضریب عبور نور شیشهها با حفظ و نگهداری و یا تغییر شیشههای فضا بوده است. همچنین مصرف انرژی الکتریکی متناظر با نورپردازی مصنوعی در کتابخانهها از 4 تا 58٪ بهبود داشته است. نتایج این پژوهش میتواند راهنمایی اجرایی برای ارتقای عملکرد فضاهای کتابخانهای از نظر دریافت نور روز، آسایش، و مصرف انرژی روشنایی در فضاهای کتابخانهای باشد.