مطالعۀ تطبیقی آسیب‌پذیری بافت جدید و قدیمی شهر ارومیه در برابر حملات هوایی از منظر پدافند غیرعامل

نویسندگان

1 استادیار دانشکدۀ معماری، شهرسازی و هنر، دانشگاه ارومیه

2 استادیار دانشکدۀ معماری و هنر، پردیس بین‌الملل، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تبریز

3 دکتری شهرسازی، دانشکدۀ معماری و هنر، پردیس بین‌الملل واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی

4 استادیار گروه شهرسازی، واحد تبریز، دانشگاه آزاد تبریز

doi
10.52547/sofeh.31.3.97
چکیده

تحلیل ‌میزان ‌و ‌چگونگی آسیب‌پذیری ‌بافت‌‌های‌ ‌شهری‌ به ‌‌برنامه‌ریزان‌‌ و ‌مدیران ‌‌شهری ‌در ‌‌تصمیم‌گیری‌های ‌مناسب ‌و ‌انتخاب راه حل‌‌های‌ کنترل‌ و ‌مقابل ‌با ‌مخاطرات‌ احتمالی‌کمک ‌مؤثری ‌می‌کند. بنابراین در تحقیق حاضر میزان آسیب‌پذیری در بافت جدید (منطقۀ یک) و قدیمی (منطقۀ چهار) شهر ارومیه بر اساس شاخص‌های پدافند غیرعامل در حملات هوایی ارزیابی تطبیقی می‌شود. برای رسیدن به هدف، پس از مطالعۀ منابع مرتبط، تعداد 10 شاخص از بین عوامل مختلف تأثیرگذار برای رسیدن به خروجی تحقیق انتخاب شده است. به منظور انجام تحلیل‌های مکانی، ابتدا لایه‌های اطلاعاتی شاخص‌ها در نرم‌افزار سیستم اطلاعات جغرافیایی رقومی‌سازی و آماده گردیده و درنهایت ضریب اهمیت محاسبه‌شده از روش فرایند تحلیل سلسله‌مراتبی در هریک از شاخص‌ها ضرب و هم‌پوشانی شده است. در بافت جدید 23٪ از محدوده در پهنۀ آسیب‌پذیری خیلی کم، 29٪ در پهنۀ آسیب‌پذیری کم، 39٪ در پهنۀ آسیب‌پذیری متوسط، 8٪ در پهنۀ آسیب‌پذیری زیاد، و 1٪ در پهنۀ آسیب‌پذیری خیلی زیاد واقع شده و در بافت قدیم 11٪ در پهنۀ آسیب‌پذیری خیلی کم، 39٪ در پهنۀ آسیب‌پذیری کم، 43٪ در پهنۀ آسیب‌پذیری متوسط، 6٪ در پهنۀ آسیب‌پذیری زیاد، و 1٪ در پهنۀ آسیب‌پذیری خیلی زیاد واقع شده است. نتایج به‌دست‌آمده از سنجش آسیب‌پذیری بافت جدید و قدیمی شهر ارومیه، که به‌ترتیب شامل مناطق یک و چهار است، نشان می‌دهد که میزان آسیب‌پذیری در بافت قدیم نسبت به بافت جدید بیشتر است.