تبیین ارتباط بین فضای شهری و احساس امنیت اجتماعی در شهر تهران

نویسندگان

1 دانشیار دانشگاه عالی دفاع ملی

doi
10.22059/jisr.2017.223095.467
چکیده

افراد با زمینه‌های اجتماعی و فرهنگی متفاوت، تصورات گوناگونی از امنیت و احساس امنیت دارند. پژوهش حاضر، به­دنبال تبیین و توضیح شکل­گیری این تصورات است. این پژوهش، پیمایشی است و در آن، اطلاعات به‌وسیلۀ پرسشنامه جمع‌آوری شده است. برای تعیین چارچوب نظری تحقیق، از نظریه­های دو حوزۀ احساس امنیت و تحلیل فضای شهری بهره گرفته شد. جامعۀ آماری تحقیق شامل شهروندان ساکن شهر تهران است که 650 نفر از آن­ها به روش نمونه‌گیری خوشه‌ای چندمرحله‌ای انتخاب شدند و با آن­ها مصاحبه صورت گرفت. برای تعیین پایایی پژوهش از آزمون آلفای کرونباخ و برای روایی، از تکنیک گروه‌های شناخته‌شده استفاده شد. تجزیه و تحلیل داده‌ها با نرم‌افزار spss صورت گرفت. مطابق یافته‌ها، پنداشت از امنیت، با توجه به متغیرهای جنسیت، محل سکونت، تأهل و سن پاسخگویان متفاوت است. همچنین بین منطقۀ سکونت افراد و پنداشت از امنیت، رابطه وجود دارد. بدین­معنا که در مناطق مختلف شهر تهران، پنداشت­های متعددی از امنیت وجود دارد. درنهایت اینکه رابطۀ میان تعلق محله‌ای و پنداشت از امنیت معنادار است. بدین­معنا که هرچه تعلق محله‌ای افزایش پیدا می­کند، پنداشت ناامنی کاهش می­یابد.