ارزیابی و ارائه راهکار بهینه برای اصلاح بستر و روسازی معابر مناطق صنعتی (مطالعه موردی: بازار آهن شادآباد تهران)
نویسندگان
1 استادیار، گروه مهندسی عمران، دانشگاه علم و فناوری مازندران، بهشهر، ایران
2 دانش آموخته دکتری، مدیر عامل شرکت مهندسین مشاور آرا طرح رویان، تهران، ایران
doi
10.22034/tri.2026.566390.3417چکیده
مناطق صنعتی با بارگذاری سنگین و شرایط ترافیکی ویژه، نیازمند روسازیهای مستحکم و بادوام هستند. این پژوهش با هدف بررسی وضعیت موجود و ارائه راهکار بهینه برای اصلاح بستر و روسازی معابر بازار آهن شادآباد تهران (با مساحت تقریبی 49 هکتار) انجام شد. محدوده مورد مطالعه که شامل بلوارهای طاووس و بهاران می باشدبروششناسی تحقیق شامل بازدیدهای میدانی، جلسات کارشناسی، آزمایشات میدانی (مانند CBR۱ و نقشهبرداری)، بررسی تجارب بینالمللی روسازیهای صنعتی بتنی، و طراحی روسازی با روشهای ۲AASHTO، PCA۳ و ACI۴ بود.با توجه با بازدید میدانی، خرابیهای متعددی از قبیل ترکهای پوست سوسماری، چالهها، شنزدگی و زهکشی نامناسب در آن مشاهده گردید. با توجه به بارهای استاتیکی، دینامیکی و ضربهای ناشی از فعالیتهای صنعتی و تردد وسایل نقلیه سنگین، استفاده از روسازیهای صلب (بتنی) به عنوان گزینه برتر شناسایی شد. در این راستا، انواع روسازیهای بتنی شامل بتن غلتکی (RCC۵)، روسازی بتنی ساده درزدار (۶JPCP) و بلوک بتنی صنعتی (۷CBP) مورد بررسی و مقایسه قرار گرفتند. طراحی روسازی با در نظرگیری پارامترهای ترافیکی، مقاومت خاک بستر و شرایط محیطی انجام و ضخامتهای بهینه برای هر گزینه محاسبه گردید. نتایج نشان داد که روسازی بتن غلتکی با توجه به هزینه اولیه مناسب، دوام بالا و نیاز به نگهداری کمتر، به عنوان گزینه نهایی پیشنهاد میشود. همچنین مقایسه اقتصادی گزینهها بر اساس تحلیل چرخه عمر (8LCCA) صورت پذیرفت که برتری گزینه بتنی را از لحاظ هزینههای بلندمدت تأیید نمود. این مطالعه میتواند به عنوان الگویی برای بهسازی روسازی در سایر مناطق صنعتی کشور مورد استفاده قرار گیرد.