مقایسه ویژگی‌های مکانیکی و عملکردی مخلوط‌های آسفالتی متراکم و مخلوط ماستیک درشت‌دانه

نویسندگان

1 استادیار، گروه مهندسی مواد، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

2 دانش‌آموخته دکتری، گروه مهندسی عمران، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

3 استادیار، گروه مهندسی عمران، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

4 دانشیار، مرکز تحقیقات راه، مسکن و شهرسازی، تهران، ایران

doi
10.22034/tri.2025.506349.3318
چکیده

این مطالعه باهدف مقایسه خصوصیات مکانیکی مخلوط‌های آسفالتی با دانه‌بندی پیوسته و مخلوط ماستیک درشت‌دانه (میان‌تهی) انجام شده است. در این راستا، برای ساخت نمونه‌های آسفالتی از قیر با درجه نفوذ 100/85، مصالح سنگی آهکی و فیلر استفاده شد. آزمایش‌های مکانیکی و عملکردی شامل پایداری مارشال، مدول برجهندگی، حساسیت رطوبتی، شیارشدگی، خستگی و شکست در دمای پایین روی مخلوط‌های با دانه‌بندی پیوسته و مخلوط ماستیک درشت‌دانه انجام گردید. نتایج نشان می‌دهد که مخلوط آسفالتی با دانه‌بندی پیوسته در آزمایش‌های پایداری مارشال، مدول برجهندگی، حساسیت رطوبتی، خستگی و شکست در دمای پایین عملکرد بهتری نسبت به مخلوط ماستیک درشت‌دانه دارد. با این حال، در دماهای بالا، عملکرد مخلوط ماستیک درشت‌دانه بهتر از مخلوط آسفالتی با دانه‌بندی پیوسته است. براساس نتایج، پایداری مارشال مخلوط‌های با دانه‌بندی پیوسته حدود 30 درصد بیشتر از نمونه‌های میان‌تهی است. همچنین، مدول برجهندگی این مخلوط‌ها 27 درصد بیشتر از مخلوط‌های میان‌تهی است. به علاوه، به دلیل تماس سنگدانه به سنگدانه در مخلوط ماستیک درشت‌دانه، این مخلوط‌ها مقاومت بالاتری در برابر تنش‌های فشاری دارند و در نتیجه مقاومت آن‌ها در برابر شیارشدگی حدود 45 درصد بیشتر از مخلوط‌های با دانه‌بندی پیوسته است. در نهایت، عمر خستگی مخلوط‌های با دانه‌بندی پیوسته بیش از دو برابر عمر خستگی مخلوط ماستیک درشت‌دانه است.