بررسی تأثیر کوپلیمر زیستی آکریلاتی بر دوام و مقاومت فشاری کف‌پوش‌ ماسه‌ای تحت چرخه‌های محیطی

نویسندگان

1 دانشیار، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه یزد، یزد، ایران

2 دانشجوی دکتری، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه یزد، یزد، ایران

3 دانشیار، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه یزد، یزد، ایران

4 دانشیار، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه یزد، یزد، ایران

doi
10.22034/tri.2025.519713.3337
چکیده

امروزه مشکلات محیط زیستی به یک معضل جهانی تبدیل‌شده است؛ ازاین‌جهت به‌کارگیری مصالح دوستدار محیط‌زیست همچون بلوک‌ها و کف‌پوش‌های خاکی در صنعت ساخت‌وساز اهمیت ویژه‌ای پیداکرده است. ازاین‌رو این پژوهش به بررسی اثرات تثبیت بلوک‌های خاکی ماسه‌بادی با استفاده از کوپلیمر آکریلاتی امولسیونی، یک پلیمر دوستدار محیط‌زیست، بر دوام آن‌ها می‌پردازد. در این راستا، نمونه‌های بلوک خاکی با درصدهای مختلف پلیمر (۵ تا ۲۰ درصد) تهیه‌شده و تحت آزمایش‌های مقاومت فشاری، جذب آب، جذب مویینگی، چرخه تر و خشک، و چرخه ذوب و یخ قرار گرفتند. همچنین تأثیر دانه‌بندی‌های مختلف بر مقاومت فشاری این بلوک‌ها موردبررسی قرار گرفت. نتایج نشان داد که افزایش مقدار پلیمر منجر به افزایش مقاومت فشاری اولیه و کاهش افت مقاومت در طول آزمایش‌های دوام می‌گردد. به‌طور خاص، با افزایش پلیمر از ۵ به ۲۰ درصد، افت وزنی بلوک‌ها در اثر چرخه‌های تر و خشک و ذوب و یخ به ترتیب به یک‌دهم و یک‌هشتم کاهش یافت. تحلیل‌های آماری t-test نشان داد که افت مقاومت ناشی از چرخه‌های دوام، اگرچه وجود دارد، اما ازنظر آماری قابل‌ملاحظه نیست. همچنین، افزایش پلیمر به‌طور چشمگیری جذب آب و مویینگی را کاهش داد. معادلات رگرسیونی ارائه‌شده، امکان پیش‌بینی پارامترهای دوام بلوک‌های پلیمری را با توجه به غلظت و درصد پلیمر فراهم می‌سازند. این پژوهش رابطه‌ای مستقیم بین درصد جذب آب و ضریب مویینگی با افت وزنی در اثر چرخه‌های دوام را مشخص نمود. این یافته‌ها نشان می‌دهند که استفاده از کوپلیمر آکریلاتی می‌تواند به‌طور مؤثری دوام بلوک‌های خاکی را در برابر عوامل محیطی افزایش دهد. همچنین نتایج نشانگر آن است که نوع دانه‌بندی تأثیر بسزایی بر مقاومت فشاری دارد؛ به‌طوری‌که با ریزتر شدن دانه‌بندی مقاومت فشاری بلوک‌ها حدود ۳ برابر افزایش‌یافته است.