مدل پویای عوامل انسانی و وسیله نقلیه مؤثر بر تصادفات ترافیکی منجر به جرح و فوت در شهر تهران
نویسندگان
1 دانش آموخته دکتری، مدرسه بازرگانی هنلی، دانشگاه ردینگ، ردینگ، انگلستان
2 استاد، گروه مدیریت صنعتی، دانشکده اقتصاد و مدیریت، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران
doi
چکیده
ایران در رتبه سوم بیشترین میزان مرگ و میر تصادفات ترافیکی در سطح جهان قرار دارد و عوامل انسانی با سهم تجمعی 90% به عنوان یکی از مهمترین دلایل تصادفات در کنار عوامل وسیله نقلیه محسوب میشود. پژوهش حاضر با هدف ارائه مدلی پویا از عوامل انسانی و عوامل وسیله نقلیه مؤثر بر تصادفات ترافیکی منجر به جرح و فوت انجام شده است. دادههای لازم برای مطالعه عوامل انسانی و وسیله نقلیه با استفاده از مطالعات کتابخانهای و مطالعات میدانی به صورت مصاحبه باز با 15 نفر از خبرگان با روش نمونه گیری قضاوتی و هدفمند جمع آوری شده است. پس از مشخص شدن روابط علّی در میان عوامل انسانی و عوامل وسیله نقلیه شناسایی شده با تصادفات ترافیکی مدل پویا بر اساس رویکرد پویاییهای سیستم در نرمافزار ونسیم طراحی گردیده است. به منظور اعتبار سنجی مدل با استفاده از تولید مجدد رفتار سیستم از دادههای سالهای 1394 و 1395 اداره پلیس راهنمایی و رانندگی تهران بزرگ استفاده شده و ضریب تعیین دادههای واقعی با دادههای حاصل از شبیه سازی 998/0 تعیین گردیده است. برای تحلیل سیاستهای فعلی و تدوین سیاستهای آینده مدل در بازه زمانی 1394 تا 1404 اجرا شده و مشخص گردید با حفظ سیاستهای فعلی بیشترین رشد در تعداد تصادفات در میان عوامل انسانی مربوط به نقص عضو مؤثر و در میان عوامل وسیله نقلیه مربوط به نقص سیستم روشنایی می-باشد. همچنین، بیشترین میزان کاهش تصادفات مربوط به عوامل انسانی مربوط به عجله و شتاب بی مورد میباشند. در میان عوامل وسیله نقلیه سه عامل فقدان زنجیر چرخ، فقدان برف پاککن و نقص سیستم فرمان به دلیل سیاستهایی همچون سختگیری قوانین و مقررات و فرهنگ سازی با کاهش چشمگیری همراه میباشند.