توسعه روابط سرعت مکانی و زمانی در ظرفیت آزادراه تهران و کرج

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری، دانشکده عمران، معماری و هنر، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم تحقیقات تهران، تهران، ایران

2 دانشجوی دکتری، دانشکده عمران، معماری و هنر، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم تحقیقات تهران، تهران، ایران

doi
10.22034/tri.2025.499779.3313
چکیده

برای حفظ ایمنی و مدیریت بهینه ترافیک، رعایت سرعت‌های مکانی و زمانی بر اساس داده‌های بومی و ظرفیت بزرگراه ضروری است، به‌ویژه در مواجهه با کاهش ناگهانی سرعت خودروی جلویی. در این پژوهش، داده‌های ثبت‌شده از دوربین‌های ترددشمار و پایگاه داده پلیس راهور در سال 2021 جمع‌آوری و با استفاده از نرم‌افزار SPSS تحلیل شد. روش تحقیق شامل تحلیل همبستگی پیرسون و مدل‌سازی روابط سرعت مکانی و زمانی بر اساس داده‌های تجربی بوده است. نوآوری این پژوهش در ارائه مدل‌های کالیبره‌شده بر اساس شرایط ترافیکی بومی ایران و مقایسه آن با استانداردهای بین‌المللی است. نتایج نشان داد که بین سرعت مکانی و زمانی رابطه مثبت و بسیار قوی وجود دارد و با افزایش سرعت زمانی، سرعت مکانی نیز افزایش می‌یابد. همچنین، سطح معناداری آزمون برابر صفر است که نشان‌دهنده قطعیت آماری نتایج است. این یافته‌ها می‌توانند در طراحی مدل‌های ترافیکی، بهینه‌سازی ظرفیت آزادراه‌ها و افزایش ایمنی تردد در جاده‌ها مؤثر باشند.