پیشبینی تأثیر عرضه خودروهای خودران اشتراکی بر انتخاب وسیلهنقلیه سفرهای روزانه برای گروههای توانیاب
نویسندگان
1 گروه مهندسی عمران، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
2 گروه مهندسی عمران، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
3 استاد، گروه مهندسی عمران، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ایران
doi
10.22034/tri.2025.529835.3355چکیده
این پژوهش با هدف بررسی تأثیر عرضه خودروهای خودران اشتراکی بر انتخاب وسیله نقلیه در سفرهای روزانه گروههای توانیاب شامل سالمندان، کودکان و افراد معلول انجام شد. دادهها از طریق پرسشنامههای میدانی جمعآوری و با استفاده از مدل رگرسیون لاجستیک تحلیل شدند. ارزیابی مدل با شاخصهایی نظیر ناحیه زیر منحنی ROC برابر با 0.975 و ضریب تعیین کاکس و اسنل 0.291 نشاندهنده دقت و قابلیت پیشبینی بالای مدل است. نتایج نشان داد که متغیرهای تحصیلات، میزان استفاده از خودرو خودران اشتراکی، پذیرش اجتماعی، احساس ایمنی و دسترسپذیری، تأثیر معناداری بر انتخاب وسیله نقلیه توسط گروه توانیاب دارند. یافتهها تأکید میکنند که عرضه خودروهای خودران اشتراکی میتواند بهبود قابل توجهی در عدالت و برابری دسترسی به حملونقل برای گروههای توان یاب ایجاد کند و فرصتهای مشارکت آنان در سیستم حملونقل شهری را افزایش دهد. نوآوری اصلی مطالعه در تمرکز خاص بر گروههای توانیاب و بهکارگیری دادههای میدانی برای مدلسازی انتخاب وسیله نقلیه با رویکرد رگرسیون لاجستیک است که ابزاری کاربردی برای سیاستگذاران در طراحی برنامههای ارتقای کیفیت زندگی و دسترسی این گروهها فراهم میکند. این پژوهش پایهای قوی برای مطالعات آتی فراهم کرده و زمینه را برای توسعه مدلهای پیشرفتهتر جهت بررسی عمیقتر اثرات فناوریهای نوین حملونقل بر گروههای توان یاب فراهم میسازد.