ارائه راهکارهای کاربردی اولویتدهی به حمل و نقل عمومی، دوچرخه سواری و پیادهروی در شهر یزد
نویسندگان
1 استادیار، گروه مدیریت و مدیر گروه پژوهشی پویاییشناسی سیستمها، موسسه آموزش عالی امام جواد(ع)، یزد، ایران
2 دانش آموخته کارشناسی ارشد، گروه مدیریت امور شهری، دانشکدگان فارابی دانشگاه تهران، تهران، ایران
3 استادیار، گروه مدیریت امور شهری، دانشکدگان فارابی دانشگاه تهران، تهران، ایران
doi
10.22034/tri.2024.414591.3183چکیده
یکی از مسائل مهم در مدیریت شهری ساماندهی به حمل و نقل شهری است. این موضوع بدلیل اثرات مختلف اقتصادی، زیستمحیطی، اجتماعی و ... پیچیده و دارای اهمیت است. مسئله حمل و نقل در شهر یزد بواسطه وجود بافت سنتی و ارزشمند در کنار بافت جدید، کم تحرکی مردم و افزایش بیماری ناشی از آن بدلیل افزایش استفاده از وسیله خصوصی و همچنین تضعیف فرهنگ دوچرخهسواری مسئله جدی برای مطالعه میباشد. لذا این تحقیق بدنبال بررسی این مسئله با شناسایی گزینهها و شاخصهای بررسی آن جهت اولویتدهی به راهکاریهای کاربردی توسعه حمل و نقل عمومی، دوچرخهسواری و پیادهروی است. روش تحقیق این تحقیق مبتنی بر روش توصیفی - تحلیلی و روش گردآوری دادهها بر پایه روش اسنادی و میدانی است. بعبارت دیگر ابتدا از طریق مطالعه کتابخانهای (روش اسنادی) و تحلیل کیفی به شناسایی گزینهها و شاخصها با استفاده از نرمافزار MAXQDA پرداخته شده است. سپس از طریق مصاحبه گروهی با خبرگان (روش میدانی) نسبت به اولویتدهی آنها با استفاده از روش AHP و نرمافزار Expert Choice پرداخته شده است. نتایج تحقیق نشان داد از میان 8 راهکار کاربردی (احیاء دوچرخه سواری، ترویج پیادهروی، ترویج سیستمهای مشترک استفاده از خودرو، توسعه مونوریل، توسعه BRT، گسترش تاکسی رانی، ایجاد مترو، گسترش سامانه اتوبوسرانی) و براساس شاخصها (زیبایی شهری، ایمنی و امنیت، سلامتی، میزان زمان سفر، ترافیک، آلوده کنندگی، نیاز به پارکینگ، هزینه برای مردم، انعطاف پذیری، تناسب با سیاست و فرهنگ شهر، میزان جابجایی مسافر، راحتی و آسایش، دسترسپذیری و هزینه برای شهرداری) ایجاد مترو بیشترین اولویت و توسعه BRT کمترین اولویت را داراست.