چارچوبی بومی برای تعیین ویژگیهای فرهنگی یادگیرندگان ایرانی در نظام آموزش الکترونیکی
نویسندگان
1 . استادیار گروه علوم تربیتی، دانشگاه پیام نور. تهران، ایران
2 گروه علوم تربیتی. دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی. دانشگاه تهران.ایران.
3 گروه زبان شناسی. دانشکده علوم انسانی. دانشگاه پیام نور.
4 علوم تربیتی. دانشگاه پیام نور. تهران. ایران
doi
10.22034/ciu.2023.49.37چکیده
هدف: پژوهش حاضر با هدف ارائۀ چارچوبی بومی برای تعیین ویژگیهای فرهنگی یادگیرندگان ایرانی در نظام آموزش الکترونیکی انجام شد. روش: طرح پژوهش از نوع پژوهشهای توصیفی- تحلیلی بود. در مرحلۀ کیفی به منظور شناسایی ابعاد و عاملهای مرتبط با ویژگیهای فرهنگی یادگیرندگان ایرانی و رسیدن به توافق در این خصوص، از پانل دلفی با حضور تعدادی از متخصصان استفاده شد. در مرحلۀ کمّی، از پرسشنامۀ محققساخته با 164 سؤال و برای بررسی دادهها از تحلیل عاملی اکتشافی تأییدی استفاده شد. یافتهها: در این پژوهش، ویژگیهای فرهنگی یادگیرندگان ایرانی نظام آموزش الکترونیکی در شش بُعد فاصلۀ قدرت، ابهامپذیری در برابر ابهامگریزی، مردگرایی در برابر زنگرایی، جمعگرایی در برابر فردگرایی، نوع نگرش به زمان، نوع نگرش به فعالیت و 26 عامل بررسی شدند. بر مبنای دادههای پژوهش، بُعد فاصلۀ قدرت بالاترین بار عاملی را به خود اختصاص داده بود و پایینترین بار عاملی، مربوط به بعد نگرش به زمان بود؛ بعلاوه آنکه این چارچوب از برازش و پایایی مناسبی برخوردار بود. نتیجهگیری: استفاده از چارچوب طراحی شدۀ پژوهش در تعیین نیازهای واقعی مخاطبان دورهها، طراحی و شخصیسازی نظامهای آموزش الکترونیکی ایرانی میتواند مفید واقع شود.
