بررسی میدانی اثر نوفه و ارتعاش بر ساختمان های مجاور مترو : تاثیر پارامتر های تعمیر و نگهداری

نویسندگان

1 استادیار، گروه مهندسی راه آهن و برنامه ریزی حمل ونقل، دانشکده مهندسی عمران وحمل ونقل دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران

2 استاد، دانشکده مهندسی راه آهن، دانشگاه علم وصنعت ایران، تهران، ایران

3 دانشیار، دانشکده مهندسی راه آهن، دانشگاه علم وصنعت ایران، تهران، ایران

4 دانشجوی دکتری، دانشکده مهندسی راه آهن، دانشگاه علم وصنعت ایران، تهران، ایران

doi
10.22034/tri.2025.537493.3364
چکیده

اثرات نوفه و ارتعاش به عنوان یکی از مشکلات شهروندان ساکن کلان شهر ها در سال های اخیر به یک موضوع پر چالش تبدیل شده است. هر چند نوفه و ارتعاش در شهر ها از منابع متعددی منبعث می گردد، آنجا که منبع تولید کننده نوفه و ارتعاش دائمی باشد، اثر سوء آن دوچندان خواهد بود. سیستم حمل و نقل ریلی درون شهری یک منبع دائمی تولید نوفه و ارتعاش در داخل شهر ها است، که می بایست تمهید مناسبی جهت رفع اثرات آن اندیشیده شود. با وجود اهمیت این موضوع تا کنون مطالعات کافی در این خصوص صورت نگرفته و این مساله منجر به شکایت مردم در خطوط در حال بهره برداری مترو شده است. تحقیق پیش رو با هدف بررسی و ارزیابی اثرات نوفه و ارتعاش حاصل از خطوط مترو بر اساس مجموعه ای از اندازه گیری ها انجام گرفته است. بر این اساس مقادیر ارتعاش و نوفه به عنوان نمونه در دو مقطع دارای مشکل و سابقه ارتعاش در مترو تهران ثبت و ارزیابی شده است. بررسی انجام شده نشان می دهد که همبستگی بالایی میان خرابی های ایجاد شده در محل قوس با مقادیر ارتعاش وجود دارد. در بخش های با خطوط مستقیم مقدار همبستگی میان خرابی های خط و ارتعاش و نوفه به میزان قابل توجهی کم تر از محدوده قوس می باشد. در خصوص قوس های مختلف همبستگی میان خرابی های سطح ریل و ارتعاش در مقادیر شعاع بالای 700 متر قابل توجه نمی باشد. بر اساس این تحقیق می توان نتیجه گرفت که اعمال شعاع قوس با شعاع کم تر از 700 متر در خطوط مترو می تواند تاثیرات بالایی بر ارتعاش داشته باشد. بر این اساس توصیه می گردد در طراحی خطوط مترو از شعاع قوس کم تر از 700 متر اجتناب گردد.