نقش هوش معنوی کارکنان در روابط بین رفتارهای منفی در محیط کار و عملکرد کارکنان؛ مورد مطالعه: کارکنان دانشگاه علوم پزشکی شیراز
نویسندگان
1 کارشناس ارشد مدیریت دولتی، گروه مدیریت دولتی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
2 دکتری مدیریت منابع انسانی، استادیار، گروه مدیریت دولتی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
doi
10.22034/ciu.2023.49.77چکیده
هدف: پژوهش حاضر، با هدف بررسی نقش هوش معنوی کارکنان در روابط بین رفتارهای منفی در محیط کار و عملکرد کارکنان در دانشگاه علوم پزشکی شیراز انجام شد. روش: این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر نحوه گردآوری دادهها از نوع توصیفی- پیمایشی بود. جامعه آماری پژوهش حاضر، کلیه کارکنان ستادی دانشگاه علوم پزشکی شیراز (400 نفر) بودند که حجم نمونه 196 نفر از طریق نمونهگیری تصادفی ساده انتخاب شدند. ابزار گردآوری دادهها در این پژوهش، پرسشنامههای استاندارد بود و روش تحلیل مورد استفاده در این پژوهش، تکنیک مدلیابی معادلات ساختاری بود. یافتهها: یافتههای پژوهش نشان داد که تعدی نظارتی، طردشدگی و قلدری در محیط کار بر عملکرد کارکنان اثر منفی و معناداری دارد؛ همچنین تاثیر تعدی نظارتی بر طردشدگی در محیط کار نیز تایید گردید، در نهایت مشخص گردید هوش معنوی در رابطه بین تعدی نظارتی و عملکرد کارکنان نقش تعدیلگر دارد. نتیجهگیری: نتایج پژوهش نشان داد، هوش معنوی کارکنان برای کاهش و کنترل تأثیر عوامل منفی سازمانی مانند تعدی نظارتی، طرد شدگی و قلدری در محیط کار و افزایش عملکرد کارکنان میتواند موثر باشد و این مهم، مدیریت را برای درک عوامل سازمانی که سطح عملکرد کارکنان را پایین میآورد، حمایت می نماید و با درک هوش معنوی کارکنان میتوان، خطمشیهایی را طراحی نمود که منجر به ارتقای سطح بهرهوری و عملکرد کارکنان شد.
