بررسی مفهومی طولانی بودن آرزوها با تأکید بر فرایند مهار آن در سیرۀ علوی
نویسندگان
1 دانشیار گروه روانشناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه لرستان. خرمآباد، ایران
2 دانشیار تاریخ اسلام، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه لرستان. خرمآباد، ایران
3 دانشیار گروه فلسفه و کلام، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه لرستان، خرمآباد، ایران
doi
10.22034/ciu.2023.49.103چکیده
هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسی طولانی بودن آرزوها در بین دانشجویان با تأکید بر فرایند مهار آن در سیرۀ علوی انجام شد. روش: روش تحقیق بر پایۀ دادههای کتابخانهای و میدانی استوار بود. جامعۀ آماری شامل تمامی دانشجویان دانشگاه علامه طباطبایی بودند. برای این منظور، تعداد 216 نفر از دانشجویان به روش نمونهگیری در دسترس انتخاب شدند. ابزارهای این پژوهش در بخش کتابخانهای، منابع دست اول اسلامی و در بخش میدانی، شاخص «آرزو» گروزت و همکاران(2005) بودند. یافتهها: نتایج بخش میدانی نشان داد که شکاف بین میانگین اهمیت و احتمال دستیابی در تمامی حوزههای آرزوهای زندگی و ابعاد آن برای دانشجویان معنادار است؛ یعنی میتوان نتیجه گرفت که اهداف برای دانشجویان مهماند، اما شانس رسیدن به این اهداف برای آنان زیاد نیست که این امر به معنای طول أمل میباشد. نتیجهگیری: مرور منابع نشان داد که مهار و درمان طول أمل طی سه مرحلة متوالی صورت میگیرد: در مرحلة اول، انسان باید به نگرش صحیح نسبت بهخود، جهان پیرامون و خالق یکتا دست یابد. در مرحلة دوم، به گزینش و ارزیابی آرزوها اقدام کند و آرزوهای گزینششده را به اهداف قابل دسترس تبدیل سازد. در مرحلة سوم، به برنامهریزی و تلاش برای رسیدن به اهداف خود مبادرت ورزد و از اتلاف وقت پرهیز کند.
