بررسی رفتار چرایی و مقایسه آن در شیبهای مختلف در مراتع سایت کردان (دام نژاد فشندی)
نویسندگان
1 استادیار، دانشکده مرتع و آبخیزداری، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، گرگان، ایران
2 کارشناس ارشد پژوهشی، بخش تحقیقات مرتع، مؤسسه تحقیقات جنگلها و مراتع کشور، تهران، ایران
3 عضو هیئت علمی، مؤسسه تحقیقات جنگلها و مراتع کشور، تهران، ایران
4 دانشجوی دکتری، گروه مرتعداری، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
doi
10.22092/ijrdr.2014.11370چکیده
بهمنظور درک چرخه چرا و رفتار چرایی دام در شیبهای مختلف مرتع، عادات و رفتار چرایی میش فشندی بهعنوان دام غالب منطقه کردان البرز به مدت 4 سال مورد بررسی و مشاهده قرار گرفت. شاخصهای مورد بررسی این تحقیق شامل مسافت روزانه طیشده توسط دام، مسیر دام در مرتع با توجه به شیب آن، سرعت دام (میانگین، حداکثر و حداقل)، همچنین مدت زمان استراحت و حرکت دام در روز بوده است. برای تعیین شاخصهای ذکر شده از دستگاه موقیعتیاب جغرافیایی (جی پی اس گارمین) استفاده گردید که با استفاده از کمربندی مخصوص به پشت یک میش 4 ساله بسته شده و پس از خروج دام از آغل فعال شده، سپس در پایان روز دادههای آن با استفاده از مدتراک در محیط الویس استخراج گردید. مسیر حرکت دام به انتخاب چوپان مشخص میشد. نتایج نشان داد که طی ماه اول فصل چرا و در زمانی که پوشش گیاهی بیشتر میباشد، مسافت پیموده شده دام کمتر از ماههای دیگر فصل چرا میباشد. همچنین بیشترین مسافت پیمودهشده دام در شیبهای 30-60 درصد و کمترین آن در طبقه شیبی کمتر از 15 درصد بوده است. نتایج رفتار چرای دام در طی ماههای فصل چرا نشان داد که بیشترین میانگین سرعت دام مربوط به تیرماه و کمترین آن مربوط به اردیبهشت و خرداد بود. بنابراین با استفاده از این اطلاعات میتوان برنامه چرایی دام را در مناطق مشابه این مطالعه، در شیبهای مختلف مدیریت کرد.