شناسایی مؤلفههای زمانی مؤثر در طراحی شهری حضورپذیر
نویسندگان
1 دانشیار دانشکدة معماری و شهرسازی، دانشگاه هنر اصفهان
2 کارشناسی ارشد طراحی شهری، دانشکدة معماری و شهرسازی، دانشگاه هنر اصفهان.
doi
چکیده
زمان همواره مورد توجه نظریهپردازان معماری و شهرسازی بوده، اما بررسیها در این زمینه با تأکید بر جنبههای زیباییشناختی صورت گرفته است. در حالی که بیتوجهی به تأثیر آن بر حضورپذیری فضاهای شهری سبب شده که انسان امروزی، تحت تأثیر ادراک ضربآهنگ تند کلانشهرها، تمایلی برای حضور در فضاهای شهری را نداشته باشد و به دنبال آن از تعامل کامل با محیط و سایر انسانها در قالب برخوردهای از پیش تعییننشده بازبماند. در این پژوهش مؤلفههای مؤثر بر حضورپذیری فضاهای شهری در بعد زمانْ شناسایی و در بستر محلة حسینآباد اصفهان ارزیابی شده است. در طول پژوهش از روشهای ریتمآنالیز، تحلیل چیدمان فضایی، برداشت میدانی، و مصاحبه بهره گرفته شده است. نتایج بررسیها نشان میدهد که فقدان تنوع و پیچیدگی در ساختار فضایی و فعالیتی، مدیریت زمانی نادرست، و منظر بصری خستهکنندهْ سبب کاهش حضورپذیری فضاهای عمومی محله شده است.
