مکان‌یابی محل استقرار لوکوموتیوهای مسافریِ امداد (زیمنس) به‌منظور رفع اختلال شبکه ریلی ناشی از مسدودی خط در شرایط کمبود این لوکوموتیوها

نویسندگان

1 دانشیار، دانشکده مهندسی صنایع و سیستم‌ها، دانشگاه تربیت مدرس‌، تهران، ایران

2 استادیار، دانشکده مهندسی صنایع و سیستم‌ها، دانشگاه تربیت مدرس‌، تهران، ایران

3 دانش آموخته کارشناسی ارشد، دانشکده مهندسی صنایع و سیستم‌ها، دانشگاه تربیت مدرس‌، تهران، ایران

4 استاد، دانشکده مهندسی صنایع و سیستم‌ها، دانشگاه تربیت مدرس‌، تهران، ایران

doi
10.22034/tri.2024.467626.3261
چکیده

این نوشتار در مورد لوکوموتیوهای مسافری به عنوان یکی از ارزشمندترین دارایی‌های شرکت راه‌آهن بحث می‌کند و سعی دارد تا با در نظر گرفتن شرایط عملیاتی در این شرکت، راه حلی برای کاهش تأثیر خرابی این لوکوموتیوها در هنگام حرکت در شرایط فعلی ناشی از تحریم‌ها بر کشور ارائه دهد. در این زمان که بخش اعظمی از این تجهیزات به دلیل نبود قطعه و بعضاً نداشتن برنامه تخصصی تعمیراتی به صورت بلااستفاده در دپو شرکت راه‌آهن قرار گرفته‌اند، نیاز است تا از حداکثر پتانسیل آن‌ها جهت انجام عملیات روزانه‌ی جابجایی مسافر استفاده کرد. از سوی دیگر خلأ برنامه‌ی تعمیراتی مناسب برای این تجهیزات سبب شده است تا تواتر خرابی این تجهیزات در هنگام حرکت بالا رود و باعث انسداد خط و اختلال در شبکه ریلی شود که برای رفع این اختلال نیز نیاز است تعدادی از این لوکوموتیوهای مسافری به صورت مستقر در ایستگاه‌های منتخب برای امداد قطارهای مانده در مسیر بشتابند. روش انجام کار در این تحقیق، ایجاد راه حلی به صورت استفاده‌ی هم‌زمان از این تجهیزات و سایر لوکوموتیوها در بخش‌های دیگر مانند بار و مانور است تا در هنگام بروز خرابی لوکوموتیو مسافری در مسیر و مسدودی خط، برای برطرف نمودن آن اعزام گردند تا قدری از بار عملیاتی لوکوموتیوهای مسافری کاسته شود. بدین منظور این تحقیق سعی دارد تا این مسئله را از طریق حل یک مدل برنامه ریزی تصادفی سناریو محور با تصحیح ساده و با بررسی سابقه‌ی خرابی لوکوموتیوهای مسافری و همچنین شناسایی مسیرهای پر تردد لوکوموتیوهای باری و مانوری جهت تعیین بهترین ایستگاه‌ها برای استقرار این لوکوموتیوها به صورت ذخیره انجام دهد. این مسئله از طریق سالور CPLEX برای 131 عدد سناریو حل شد و نتیجتاً با بدست آوردن یک استقرار بهینه برای لوکوموتیوهای امداد نشان داده شد که استقرار فعلی مورد استفاده در شبکه ریلی ایران از نظر بهره وری بهینه نیست.