اثر کشت سیاه‏تاغ (Haloxylon aphyllum) بر پوشش‏گیاهی و خاک (مطالعه موردی: منطقه عباس‏ آباد مشهد)

نویسندگان

1 استادیار، دانشکده منابع طبیعی و محیط‌زیست، دانشگاه فردوسی مشهد

2 کارشناس ارشد مرتعداری، دانشگاه علوم کشاورزی منابع طبیعی گرگان

3 استاد، گروه مرتعداری، دانشکده مرتع و آبخیزداری، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان

doi
10.22092/ijrdr.2014.8084
چکیده

این تحقیق با هدف بررسی اثرات احتمالی کاشت گیاه‏ سیاه‏تاغ (Haloxylon aphyllum)بر جوامع‏ طبیعی گیاهی و خاک منطقه عباس ‏آباد در استان خراسان رضوی انجام شده است. بدین منظور دو منطقه تاغ‏کاری شده و شاهد در مجاورت یکدیگر انتخاب و مورد مقایسه قرار گرفت. در هر منطقه پنج ترانسکت به صورت تصادفی- سیستماتیک به طول 50 متر مستقر گردید و درصد پوشش گونه‌های گیاهی در قالب نمونه ‏برداری نقطه ای انجام شد. تعداد 18 نمونه خاک از منطقه شاهد و تاغ‏کاری برداشت و ویژگی ‏های هدایت ‏الکتریکی و اسیدیته خاک تعیین گردید. داده ‏های بدست آمده از نمونه ‏برداری پوشش گیاهی و خاک دو منطقه تاغ‏کاری و شاهد با استفاده از آزمون t مورد مقایسه قرار گرفتند. نتایج حاصل بیانگر این است که اگرچه تنوع‏ گونه‏ ای بیشتر در منطقه تاغ‏کاری شده معنی ‏دار است (05/0P<)ولی از لحاظ کیفی تاغ موجب جانشینی جمعیت‏ های غیربومی می‌شود، به‌طوری‌که تنها 28/64 درصد از ترکیب‏ گونه ‏ای منطقه تاغ‏کاری شده مشابه منطقه شاهد است. تجزیه و تحلیل داده‌های خاک بیانگر آن است که بیشتر بودن اسیدیته و هدایت الکتریکی خاک منطقه تاغ‏کاری معنی ‏دار بوده (01/0P<) و احتمالاً در درازمدت تاغ سبب شور شدن و قلیائیت خاک‏ سطحی منطقه می‌شود.