تحلیل اثر انواع استراتژیهای آرامسازی سرعت بر گروههای مختلف کاربران از منظر جنسیت، نوع وسیلهنقلیه و وضعیت بومی
نویسندگان
1 دانشیار، گروه راه و ترابری، دانشکده عمران، دانشگاه صنعتی نوشیروانی، بابل، ایران
2 دانش آموخته کارشناسی ارشد، گروه راه و ترابری، دانشکده عمران، دانشگاه صنعتی نوشیروانی، بابل، ایران
doi
10.22034/tri.2025.424306.3200چکیده
سرعت غیرمجاز خطر و شدت تصادفات را به ویژه برای کاربران آسیبپذیر جاده افزایش میدهد. از این رو، به حداقل رساندن سرعت در برخی مناطق حیاتی است. برخی از کشورها به طور گسترده از اقدامات آرامکننده سرعت استفاده میکنند. این پژوهش اثربخشی اقدامات مختلف آرامسازی ترافیک را از منظر عملکرد و ایمنی ترافیک ارزیابی میکند. چارچوب پیشنهادی برای نشان دادن سودمندی و کاربرد آن در 3 شیوه آرامسازی) سرعتکاه، دوربین کنترل سرعت و حضور پلیس) اعمال شد و آزمایشی میدانی برای به دست آوردن دادههای مورد نیاز در رینگ بابلسر - فریدونکنار صورت گرفت. نتایج این پژوهش نشان داد که ترتیب تاثیرگذاری در کاهش سرعت متوسط کاربران به صورت سرعتکاه ( 13.94- درصد)، حضور پلیس ( 6.64- درصد) و دوربین کنترل سرعت ثابت ( 1.43- درصد) میباشد. در بین کاربران بومی تاثیرگذاری بر میزان تغییر متوسط سرعت کاربران به ترتیب مربوط به سرعتکاه (13.24- درصد)، پلیس ( 5.79- درصد) و دوربین کنترل سرعت ثابت ( 2.07- درصد) و غیر بومی به ترتیب سرعتکاه (14.97- درصد)، پلیس ( 7.62- درصد) و دوربین کنترل سرعت ثابت (0.6- درصد)، در گروهبندی انواع وسایلنقلیه، ترتیب تاثیرگذاری بر کاهش سرعت متوسط وسایلنقلیه سبک سرعتکاه (13.9- درصد)، پلیس (6.22- درصد)، دوربین (1.64- درصد) و در وسایلنقلیه سنگین سرعتکاه (18.73- درصد)، دوربین (7.7- درصد) و پلیس (6.61- درصد) میباشد. در بین کاربران مرد ترتیب به صورت سرعتکاه (15- درصد)، پلیس (5.81- درصد)، دوربین کنترل سرعت ثابت (1.73- درصد) در بین کاربران زن، پلیس (8.22- درصد) سرعتکاه (3.29- درصد) و دوربین کنترل سرعت ثابت (1.87- درصد) می باشد.