ارزیابی اثر الیاف مصنوعی پلی پروپیلن هیبریدی و اصلاح کننده ویسکوزیته بتن بر خرابی ترک خوردگی ناشی از جمع شدگی خمیری در روسازی‌های بتنی ساده درزدار

نویسندگان

1 دانش آموخته کارشناسی ارشد، دانشکده فنی – مهندسی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران

2 دانشجوی دکتری، گروه راه و ترابری، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ایران

3 استاد، گروه راه و ترابری، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ایران

4 دانش آموخته کارشناسی ارشد، دانشکده فنی – مهندسی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران

doi
10.22034/tri.2025.474744.3294
چکیده

خرابی ترک خوردگی ناشی از جمع شدگی خمیری در روسازی های بتنی ساده درزدار از جمله خرابی‌های رایج در این روسازی ها است. استفاده از الیاف مختلف، به خصوص الیاف پلی پروپیلن به دلیل دوام و عملکرد بالاتر، یکی از رویکرد های نوین و موثر در کاهش ترک خوردگی است. افزودنی اصلاح کننده ویسکوزیته ی بتن (VMA) از جمله مواد افزودنی پرکاربرد در صنعت روسازی بتنی است. بررسی ترکیب این ماده با الیاف هیبرید میکرو و ماکرو پلی پروپیلن بر تغییرات شدت ترک خوردگی ناشی از جمع شدگی خمیری دارای اهمیت است. تحقیق حاضر به ارزیابی اثر الیاف مصنوعی پلی پروپیلن هیبریدی و ماده VMA بر خرابی ترک خوردگی ناشی از جمع شدگی خمیری در روسازی های بتنی ساده درزدار می پردازد. ماده ی VMA در مقادیر 0.1 و 0.2 درصد و الیاف هیبرید شامل الیاف میکرو در مقدار 910 گرم و الیاف ماکرو در مقدار 1800 گرم در متر مکعب بتن تازه استفاده شد. متوسط عرض، طول و مساحت ترک خوردگی ناشی از جمع شدگی خمیری با استفاده از روش استاندارد ASTM C1579 و تحلیل تصاویر میکروسکوپیک ارزیابی گردید. نتایج نشان داد که ماده VMA باعث افزایش شدت ترک خوردگی شده و متوسط عرض، طول و مساحت ترک خوردگی را حداکثر تا میزان 11، 12 و 17 درصد افزایش می‌دهد. همچنین، الیاف هیبرید باعث کاهش متوسط عرض، طول و مساحت ترک خوردگی حداکثر تا میزان 77، 52 و 88 درصد گردید. قابل ذکر است، اثر مثبت الیاف بر اثر منفی VMA غلبه کرده و با ترکیب این دو ماده، شدت ترک خوردگی کاهش یافت. ترکیب ماده VMA با الیاف هیبرید اثرات منفی افزاینده نسبت به حالت مجزا از این مواد نداشت. ماده VMA اثر مشابهی بر تغییرات عرضی و طولی ترک خوردگی داشته، اما الیاف هیبرید باعث تغییر بیشتر عرض ترک خوردگی نسبت به طول آن شد.