خانه های تاریخی سنندج، خوانش کالبد از دریچة فرهنگ زیست
نویسندگان
1 استادیار دانشکدة معماری و شهرسازی، دانشگاه شهید بهشتی
2 دانشآموختة کارشناسی ارشد مطالعات معماری، دانشگاه شهید بهشتی
doi
چکیده
دستیابی به فهم دقیق یک معماری در فهم پیدا و نهان آن است و درک این دو با بررسی کالبد و زیست جاری در آن محقق میگردد. خانه نیز، به مثابة اصلیترین فضای زیست انسان، مفهومی است که افزون بر کالبد، معانی مختلفی را در خود جای میدهد و به نوعی ترکیبی تجربی و انتزاعی از زمان و مکان را به همراه دارد. بدینترتیب شناخت دقیق خانه چیزی فراتر از شناخت کالبد را میطلبد. محققان مختلفی به جستجوی مفهوم خانه در بسترهای فرهنگی متفاوت پرداختهاند. در این مقاله تلاش شده است، تا با مداقه در خانههای تاریخی سنندج، خوانشی از کالبد عرضه گردد که، فراتر از ویژگیهای کالبدی، از مدخل فرهنگ زیست ساکنان به موضوع تقرب یافته شود.این پژوهش با رویکردی کیفی، در سه سطح تحلیلی مبتنی بر تأثیر ویژگیهای کلی شهر بر خانهها و قیاس بین کالبد خانهها به روش تحلیلیـ توصیفی از یک سو، و تحلیل مبتنی بر تطابق فرهنگ زیست و معماری خانهها، به روش تحلیل محتوای مصاحبههای عمیق نیمهساختاریافته از سوی دیگر، به انجام رسیده است.نتایج نشانگر آن است که اصلیترین ویژگیهای خانههای سنندج، که آنها را از دیگر خانهها متمایز میکند، نحوة ارتباط با طبیعت، توجه به منظرگاه بیرونی و در عین حفظ محرمیت، وجود مرتبهبندی در کل و جزء فضاها، و تأثیرپذیری از خانههای دیوانی موجود در شهر بوده است.