بررسی تأثیر توسعه بر مهاجرت مستقل زنان از استانهای مختلف به شهر تهران با استفاده از روش ترکیبی فازی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری جامعهشناسی اقتصاد و توسعه، گروه علوم اجتماعی، دانشکدة ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران.
2 دانشیار جمعیتشناسی، گروه علوم اجتماعی، دانشگاه پیامنور، تهران، ایران.
3 دانشیار جامعهشناسی، گروه علوم اجتماعی، دانشکدة ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران
4 استادیار جمعیتشناسی، گروه علوم اجتماعی، دانشکدة ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران.
doi
10.22034/nipr.2022.334409.1154چکیده
افزایش مهاجرتهای بیناستانی زنان، یکی از پراهمیتترین تغییرات دهههای اخیر در حوزۀ مهاجرت است که تاحدِزیادی از توسعة متفاوت استانها نشئت میگیرد. برایناساس، این تحقیق با هدف بررسی تأثیر توسعۀ اقتصادی-اجتماعی و فناورانة استانها بر نسبت مهاجرت مستقل زنان آنها به شهر تهران، با روش تطبیقیِ کمّی فازی انجام گرفت. بررسی سرشماری سالهای 1385 و 1390 نشان میدهد که باوجود افزایش مهاجران زن واردشده به شهر تهران، تعداد زنان مهاجر مستقل از سایر استانها به تهران کاهش یافته است. نتایج آزمون همبستگی نشان میدهد که بین میزان توسعۀ اقتصادی-اجتماعی و فناورانة استانها با نسبت مهاجرت و مهاجرت مستقل زنانشان به شهر تهران رابطۀ معنادارِ مستقیم وجود دارد و بیشتر مهاجران زن مستقل واردشده به تهران از استانهای توسعهیافتهتر هستند؛ همچنین نسبت مهاجرت مستقل زنان به شهر تهران، بیشتر تحت تأثیر توسعهیافتگی استانها قرار دارد. نتایج تحلیل فازی نشان میدهد که هردو شرط توسعۀ اقتصادی-اجتماعی و فناورانه، از شاخصهای سازگاری و پوشش زیادی برخوردارند و بهعنوان شروط لازم، نسبت مهاجرت مستقل زنان را افزایش میدهند. همچنین ترکیب علّیِ توسعۀ اقتصادی-اجتماعی و فناورانه با شاخص سازگاری و قدرت تبیین تجربی زیاد، ترکیب علّی کافی مهاجرت مستقل زنان به تهران میباشد. اشتراک فازی دو شرط نیز، بهصورت شرط کافی با قوت نظری و تجربی زیاد، توانسته نسبت مهاجرت مستقل زنان کل استانها به شهر تهران را تبیین کند.
