سنجش و اولویت بندی نیازهای بازنشستگان در ایران (مورد مطالعه صندوق بازنشستگی کشوری)
نویسندگان
1 عضوعلمی علامه
doi
10.22054/qjsd.2025.79036.2587چکیده
هدف این پژوهش، سنجش و اولویت بندی نیازهای مربوط به بازنشستگان صندوق بازنشستگی کشوری در ایران است.. رشد تعداد بازنشستگان و سالمندان در کشور ایران با حرکت جمعیت به سمت میانسالی و سالمندی، همواره دغدغه سیاستگذاران برای تأمین نیازها و ارائه خدمات متناسب با این گروههای جمعیتی بوده است. روش پژوهش، پیمایش است که از ابزار پرسشنامه محقق ساخته برای گردآوری داده ها استفاده شده است. جامعه آماری پژوهش شامل همه بازنشستگان صندوق بازنشستگی کشوری میشود. بر اساس فرمول کوکران تعداد 1200 نفر بهعنوان نمونه انتخاب شده که به شیوه نمونهگیری طبقه ای متناسب و بر اساس استانها گزینش شده اند. یافته نشان می دهد در اغلب شاخصها، میزان اولویت نیازها برای پاسخگویان بسیار بالا است. نیازهای خانوادگی، سلامت عمومی و معیشت بالاترین اولویتها را در میان پاسخگویان داشته است. همچنین کمترین اولویتها نیز مربوط به مسکن، توانبخشی و خدمات رفاهی و تفریحی بوده است. از سوی دیگر دادهها نشان میدهد که وضعیت اولویت نیازها در میان همه گروههای اجتماعی یکسان نبوده و تفاوتهای میانگین معناداری بین گروههای مختلف اجتماعی وجود دارد. نتایج این پژوهش می تواند در شناخت و اولویت بندی نیازهای مستمری بگیران صندوق بازنشستگی کشور و برنامه ریزی مناسب برای برآورده کردن این نیازها و در نهایت بهبود کیفیت زندگی آنان مورد استفاده قرار گیرد.
