نقش شبکههای مهاجرتی در شکلگیری جریان مهاجرت از شهرکرد به اصفهان
نویسندگان
1 دانشیار جمعیتشناسی، گروه پژوهشی مطالعات خانواده، مؤسسه تحقیقات جمعیت کشور ، تهران، ایران (نویسنده مسئول).
2 دانشآموخته دوره کارشناسی ارشد جمعیتشناسی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه یزد، یزد، ایران.
3 استادیار جمعیتشناسی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه یزد، یزد، ایران.
doi
10.22034/jips.2021.278872.1101چکیده
مهاجرت شبکهای شکلی از جابهجایی مکانی گروههای انسانی بین دو منطقة بهنسبت دور از هم است و این تحرک جمعیت بهواسطة گسترش مجموعه روابط بین افراد در مبدأ و مقصد صورت میگیرد. هدف مقاله حاضر، واکاوی نقش شبکههای مهاجرتی در شکلگیری جریان مهاجرت از شهرکرد به شهر اصفهان است. روش تحقیق کیفی است و برای دستیابی به نمونهها از روش نمونهگیری هدفمند استفاده شد. در این مطالعه با در نظر گرفتن ملاک اشباع نظری با 25 نفر زن و مرد مهاجر که تجربه حداقل دو سال اقامت در شهر اصفهان را داشتهاند، در سال 1397 مصاحبه شده است. دادهها با روش تحلیل محتوای کیفی، کدگذاری و مقولهبندی شده است. یافتهها نشان داد شبکههای مهاجرتی شامل شبکه خویشاوندی، شبکه خانوادگی، شبکه دوستی و شبکه هممحلی مهاجر هستند. شبکهها تسهیلگر مهاجرت بوده و افراد با شناسایی، سپس پیوندها و روابطی که با شبکهها برقرار کردهاند، تصمیم به مهاجرت گرفتهاند. شبکهها از طریق ارائه انواعی از حمایتهای اطلاعاتی، مالی، اجتماعی، عاطفی، شغلی، و کاهش هزینههای مهاجرتی زمان لازم برای اقامت و تطبیق مهاجر در مقصد را کاهش دادهاند. بدین طریق شبکهها با تسهیل و سرعت بخشیدن به روند مهاجرت، تصمیمات و نیات افراد را به واقعیت محقق ساختهاند.