بررسی پتانسیل های سیستم های حمل و نقل ریلی در تولید انرژی های تجدیدپذیر

نویسندگان

1 دانش آموخته پسا دکتری، دانشکده مهندسی عمران و محیط زیست، دانشگاه صنعتی امیرکبیر، تهران، ایران

2 استاد، دانشکده مهندسی عمران و محیط زیست، دانشگاه صنعتی‌امیرکبیر، تهران، ایران

3 دانش آموخته کارشناسی‌ارشد، دانشکده مهندسی عمران و محیط زیست، دانشگاه صنعتی امیرکبیر، تهران، ایران

doi
10.22034/tri.2024.435092.3221
چکیده

سیستم حمل و نقل ریلی به عنوان منبعی در راستای تولید انرژی‌های تجدیدپذیر بوده است. کاربرد مولد ترموالکتریک در اگزوز لکوموتیوها و در ساختار خطوط ریلی، نصب پنلهای خورشیدی و توربین‌های بادی کوچک با مشخصات هندسی منظم در سقف قطارها یا در مجاورت خطوط ریلی و اتصال پیزوالکتریک‌های جاذب ارتعاش و صوت بر روی خطوط ریلی و وسایل نقلیه ریلی، تأثیر چشمگیری در تولید انرژی‌های تجدیدپذیر از راه‌آهن داشته است. بررسی مطالعات پیشین نشان داده است که حداکثر توان انرژی تولیدشده توسط مولد ترموالکتریک به میزان ۲۰ میلی وات بر میلی‌متر مربع بوده است. در کاربرد همزمان، سلول‌های خورشیدی نصب شده با مساحت معادل ۳۴ مترمربع به ازای هر واگن روی سقف قطار ۱۵ واگنه و توربین‌های بادی با محور افقی و مساحت معادل ۰.۷۸۵ مترمربع به ازای هر واگن، حداکثر توان انرژی تولیدی به میزان ۳۱۱ کیلووات بوده که این مقدار تقریباً ۹ برابر توان تولیدی توربین‌های بادی نصب شده بر سقف قطار بوده است. مطابق نتایج، کاربرد همزمان توربین‌های بادی و سلول‌های خورشیدی از نظر میزان توان انرژی تولید شده ارجحیت دارد.