نقش موقوفات و نذورات در گسترش آیینهای عاشورایی در ایران از آل بویه تا صفویه
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری تاریخ تشیع اثناعشری، دانشگاه ادیان و مذاهب، قم، ایران
2 دانشیار گروه تاریخ، دانشگاه پیام نور،تهران، ایران
3 دانشیار گروه تاریخ اسلام، پژوهشگاه حوزه و دانشگاه، قم، ایران
4 دانشیار گروه تاریخ تشیع اثناعشری، دانشگاه ادیان و مذاهب، قم، ایران
doi
چکیده
موقوفات و نذورات در گسترش آیینهای عاشورایی در ایران نقش بسزایی داشته است. مشارکت طبقات سیاسی و عامه مردم در فعالیتهای اقتصادی، فرهنگی و اجتماعی موجب شد با گذشت زمان این حضور پررنگ و محسوستر شود. از زمان آل بویه تا آغاز عصر صفویه (334-907 ه.ق.) نمونههایی از اختصاص موقوفات و نذورات برای تبلیغ و اجرای آیینهای عاشورایی میتوان جستوجو کرد. از جمله اقدامات شیعیان و علاقهمندان به خاندان عصمت و طهارت در اختصاص موقوفات و نذورات متعدد برای ساخت حرم امامان شیعه، ساخت مدرسه، کتابخانه، دارالسیاده و برگزاری مراسم سوگواری است. این پژوهش با روش توصیفیتحلیلی در پی آن است که با موشکافی در دادههای موجود تاریخی نشان دهد موقوفات و نذورات این ادوار تا چه اندازه در گسترش آیینهای عاشورایی در ایران مؤثر بوده است. با بررسی منابع مختلف در نهایت این نتیجه حاصل شد که وقف، نذورات و صدقات در گسترش آیینهای عاشورایی مؤثر بوده و سبب رشد تشیع در میان مردم ایران شده است.
