شناخت و سنجش مولفههای تشدیدکننده فقر شهری در منطقه ۸ تهران
نویسندگان
1 مدرس دانشکده معماری و شهرسازی دانشگاه آزاد تهران-جنوب
2 مدرس دانشکده معماری و شهرسازی دانشگاه آزاد اسلامی تهران-جنوب، ایران.
3 دانش آموخته کارشناسی ارشد طراحی شهری دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران-جنوب
doi
10.22054/qjsd.2025.75186.2513چکیده
شهرهای قرن بیست و یکم بدونِ تردید با چالشهای بزرگی مواجه خواهند بود که یکی از مهمتـرین آنها تمرکز فقر در آنهاست. حال این سوال پیش می آید که با توجه به شرایط ویژه شهرها چه عوامل و ابعادی را می توان به عنوان عوامل تشدیدی فقر مطرح کرد. سپس با استفاده از دیدگاه خبرگان حوزههای مختلف که کاملاً مشرف بر وضع موجود مناطق تهران در حوزه تخصصی خود بودهاند و نیز مطالعات تطبیقی، ابعاد و مؤلفههای نهایی نگارندگان ارایه شد و با تحلیل پرسشنامهها و انجام مطالعات و محاسبات لازم میزان فقرشهری منطقه8 تهران را در ابعاد و مؤلفههای مختلف مورد ارزیابی و سنجش قرار گرفت. با توجه به نتایج حاصلشده، مطابق تحلیل و محاسبات آماری و مطالعات انجام یافته، مقدار میانگین فقر شهری برای بعد اقتصادی02/3، بعد مدیریتی62/2، بعد ساختاری-کالبدی51/2، بعد اجتماعی11/2 و بعد فقر قابلیتی 18/2 میباشد. میزان میانگین فقر شهری منطقه8 تهران نیز برابر 42/2 میباشد(پایینتر از 3) که نشان می-دهد در مجموع خبرگان بر این نظر اعتقاد دارند که منطقه8 تهران از لحاظ فقر شهری در وضعیت کاملاً مطلوبی نیست. که طبق رتبهبندیANP به ترتیب اقتصادی، اغتشاش مدیریتی، کالبدی، اجتماعی و فقر قابلیتی حائز بالاترین رتبه فقر شهری در منطقه8 تهران شدهاند، و شاخص فقر که از شاخص های بعد اقتصادی رویکرد فقر شهری منطقه 8 میباشد، دارای بیشترین وزن و امتیاز دریافتی از متخصصین میباشد.