فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

انگور یکی از مهم‌ترین میوه­های جهان است و علی­رغم نافرازگرا بودن به سرعت دچار افت کیفیت می­شود. هدف اصلی تکنولوژی پس از برداشت کاهش خسارات در دوره پس از برداشت است. روش­های مختلفی برای افزایش ماندگاری میوه‌ها و سبزیجات پیشنهاد شده که عمدتاً شامل استفاده از نگه دارنده‌های شیمیایی است که دارای مشکلات و محدودیت‏هایی می­باشند. امروزه تمایل به استفاده از ترکیبات طبیعی نظیر پوشش‌های خوراکی فعال جهت نگهداری میوه‌ها زیاد شده است. این مطالعه جهت بررسی تأثیر پوشش خوراکی مالتودکسترین حاوی غلظت‌های مختلف کیتوزان و عصاره برگ زیتون بر ماندگاری و خصوصیات کیفی (شامل میزان مواد جامد محلول، pH آب میوه، اسیدیته، شاخص طعمی، ترکیبات فنولی کل، ویتامین ث و خواص ارگانولپتیکی) میوه انگور سیاه رقم رشه طی 90 روز انبارداری انجام شد. نتایج نشان داد که استفاده از پوشش مالتودکسترین حاوی کیتوزان و عصاره برگ زیتون موجب کاهش اتلاف وزن، جلوگیری از تجزیه ترکیبات فنولی و ویتامین ث نمونه‌ها طی دوران انبارداری شد. افزایش زمان انبارداری منجر به کاهش میزان اسیدهای آلی و افزایش pH نمونه‌ها شد در حالی که افزایش غلظت کیتوزان و عصاره برگ زیتون باعث حفظ بیشتر اسیدهای آلی و کاهش pH نمونه‌های انگور شد. میزان مواد جامد محلول کل نمونه‌های انگور با افزایش زمان انبارداری افزایش یافت. نتایج نشان داد که استفاده از پوشش مالتودکسترین حاوی کیتوزان و عصاره برگ زیتون موجب حفظ کیفیت و کاهش تخریب خواص حسی میوه انگور طی انبارداری شد. بهترین شرایط برای نگهداری میوه انگور شامل استفاده از پوشش مالتودکسترین حاوی 2% کیتوزان و 75/0% عصاره برگ زیتون می‌باشد که با اعمال این شرایط زمان انبارداری چیزی حدود دو ماه ( 30/57 روز) می‌باشد و در این دوره، میوه انگور حداقل میزان افت وزن را داشته ولی میزان ویتامین ث و پذیرش کلی محصول حداکثر می‌باشد که مطلوبیت این شرایط بهینه 703/0 می‌باشد.