بررسی پایداری نانوکپسول هیدرولیزات زئین - ویتامین D3 در آب پرتقال با استفاده از فراصوت و تأثیر آن بر ویژگیهای آب پرتقال
نویسندگان
1 استاد مرکز تحقیقات کاربردی داروئی ، دانشگاه علوم پزشکی تبریز ، تبریز ،ایران
2 1- دانشجوی دکتری تخصصی گروه علوم وصنایع غذایی، واحد تبریز ،دانشگاه آزاداسلامی، تبریز، ایران
3 دانشیار گروه علوم وصنایع غذایی ،واحد تبریز ،دانشگاه آزاداسلامی ، تبریز ،ایران
4 دانشیار، گروه علوم وصنایع غذایی ، دانشکده تغذیه وعلوم غذایی ، دانشگاه علوم پزشکی تبریز ، تبریز ،ایران
5 دانشیار گروه علوم وصنایع غذایی ،واحد تبریز ،دانشگاه آزاداسلامی ، تبریز ،ایران
doi
10.22034/FSCT.19.131.17چکیده
ویتامین D3 یک ویتامین محلول در چربی و از مهمترین ویتامینهای موردنیاز بدن میباشد. غنیسازی مواد غذائی و خصوصاً آبمیوهها با این ویتامین به دلیل مشکلات پراکندگی و حساسیت به اکسیداسیون و نور نیازمند ریزپوشانی هست تا به اشکال محلول در آب تبدیلشده و از اکسیداسیون و نور محافظت گردد. بنابراین، در تحقیق حاضر اثر استفاده از هیدرولیزات زئین و اثر فرکانس التراسونیک (40 کیلوهرتز) روی ساختار نانوکمپلکس حامل ویتامین D3 و پایداری آن به مدت 30 روز در آب پرتقال انجام گرفت. راندمان کپسولاسیون و بارگیری و همچنین اندازه نانوذرات تهیهشده اندازهگیری گردید و در طی روزهای 1، 15 و 30 آزمایشهای فیزیکوشیمیائی، میکروبی و حسی روی آبمیوه انجام گرفت. کارائی انکپسولاسیون و بارگیری برای نانوذرات حامل ویتامین D3 در اثر پیش تیمار التراسونیک به ترتیب در حدود 2/12 (70 در برابر 4/62) و 73/14 درصد (69/10 در برابر 32/9) افزایش نشان داد. اندازه ذرات و پتانسیل زتا برای تیمارهای مختلف در محدوده 59/49-49/58 نانومتر و 5/24-62/36- به دست آمد و استفاده از نانوکمپلکس منجر به کاهش اندازه ذرات و پتانسیل زتا نسبت به ویتامین D3 آزاد در آب پرتقال گردید. با توجه به نتایج فیزیکوشیمیایی، میکروبی و حسی به دست آمده برای آب پرتقال غنیشده، نانوکمپلکس هیدرولیزات زئین پتانسیل استفاده بهعنوان یک حامل مناسب و ارزشمند جهت غنیسازی آبمیوهها با مواد زیست فعال و خصوصاً ویتامین D3را دارا میباشد و میتواند بدون داشتن اثرات مخرب در سامانههای مایع نظیر آبمیوهها مورد استفاده قرار گیرد.